Αλφαβητικά Συστήματα-Απόγονοι

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ

Ο Chrisomalis τεκμηριώνει ότι κάθε αλφαβητικό αριθμητικό σύστημα στην ιστορία κατάγεται από το ελληνικό πρότυπο. Η δομή 27+ σημεία, δεκαδική βάση, κρυπτογραφημένο-προσθετικό — αντιγράφηκε αυτούσια.

Αξιοσημείωτο: ορισμένοι απόγονοι πρόσθεσαν γράμματα χωρίς φωνητική αξία, μόνο για να συμπληρώσουν τις εννεάδες. Τα γοτθικά του Ουλφίλα (~350 μ.Χ.) περιλαμβάνουν 2 σημεία χωρίς φωνητική τιμή (90 και 900). Τα γεωργιανά και αρμενικά (4ος αι.) χρησιμοποιούν 36 = 4×9 σημεία — 2 αρχικά χωρίς φωνητική αξία, που αργότερα απέκτησαν.

Ρωμαϊκά — κοινές παρανοήσεις: Τα ρωμαϊκά αριθμητικά ΔΕΝ ήταν αρχικά αλφαβητικά — ήταν αφηρημένα σύμβολα. Το αρχικό σημείο για 1000 δεν ήταν «Μ» αλλά σύμβολο σαν σημείο απείρου. Το D (500) = δεξί μισό του συμβόλου 1000, το V (5) = πάνω μισό του X (10). Αργότερα τα σύμβολα «ταίριαξαν» με γράμματα: M→milia, C→centum (αλλά τα πρώιμα C είναι ανάποδα). Κρίσιμο: οι Ρωμαίοι ΠΟΤΕ δεν χρησιμοποιούσαν ρωμαϊκά αριθμητικά για αριθμητική πράξη — χρησιμοποιούσαν άβακα. Η ιστορική σύγκριση ήταν πάντα «ινδοαραβικά vs άβακας», ΟΧΙ «vs ρωμαϊκά».

Γενεαλογικό δέντρο:
Αιγυπτιακά Δημοτικά (8ος αι. π.Χ.) → Ελληνικά Αλφαβητικά (6ος αι. π.Χ.) → 10 απόγονοι
Αιγυπτιακά Δημοτικά → Brāhmī (3ος αι. π.Χ.) → Ινδικά θεσιακά + μηδέν (6ος-7ος αι.) → Αραβικά θεσιακά (8ος-10ος αι.) → Δυτικά 0-9 (12ος-15ος αι.)

Δηλαδή: τα αιγυπτιακά δημοτικά είναι κοινός πρόγονος ΤΟΣΟ της ελληνικής ισοψηφίας ΟΣΟ και των σύγχρονων αριθμών 0-9.

Σε 5.500 χρόνια ιστορίας, μόνο 6-7 αριθμητικά συστήματα εφευρέθηκαν ανεξάρτητα. Τα υπόλοιπα ~93 είναι δανεισμένα ή τροποποιημένα.

Σημείωση — K=kilo: Η σύγχρονη χρήση «K» για χίλια (π.χ. «100K») δεν προέρχεται από το ελληνικό Χ(ίλιοι) αλλά από το «kilo» — ψευδοελληνική σύμβαση που ξεκίνησε στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές τη δεκαετία του '60.