ΛΟΓΟΣ
ΗΘΙΚΕΣ
ἀπληστία (ἡ)

ΑΠΛΗΣΤΙΑ

ΛΕΞΑΡΙΘΜΟΣ 630

Η ἀπληστία, μια έννοια βαθιά ριζωμένη στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία και ηθική, περιγράφει την ακόρεστη επιθυμία για περισσότερα, την έλλειψη μέτρου και κορεσμού. Από τον Πλάτωνα, που την συνέδεσε με την τυραννική ψυχή, μέχρι τον Απόστολο Παύλο, που την χαρακτήρισε ως «ειδωλολατρία», η λέξη αυτή σηματοδοτεί μια θεμελιώδη ανθρώπινη αδυναμία. Ο λεξάριθμός της (630) υποδηλώνει μια σύνδεση με την πληρότητα και την τάξη, την οποία η ίδια η απληστία διαταράσσει.

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΦΑΛΜΑΤΟΣ

Ορισμός

Κατά το Λεξικό Liddell-Scott-Jones, η ἀπληστία (ἀ- στερητικό + πλῆσις «πλήρωση») σημαίνει «ακορεστία, ακόρεστη επιθυμία, απληστία». Περιγράφει την κατάσταση εκείνου που δεν μπορεί να χορτάσει, είτε πρόκειται για τροφή, είτε για πλούτο, είτε για οποιαδήποτε άλλη επιθυμία. Η λέξη υποδηλώνει την απουσία ορίου ή μέτρου στην επιθυμία, μια θεμελιώδη έννοια στην αρχαία ελληνική σκέψη περί ηθικής και σωφροσύνης.

Στην κλασική φιλοσοφία, ιδίως στον Πλάτωνα, η ἀπληστία συνδέεται στενά με την κατώτερη, επιθυμητική πλευρά της ψυχής (τὸ ἐπιθυμητικόν) και θεωρείται πηγή αδικίας και δυστυχίας. Ο ακόρεστος άνθρωπος, είτε είναι τύραννος είτε απλός πολίτης, είναι δέσμιος των παθών του και ανίκανος για πραγματική ευδαιμονία. Η απουσία κορεσμού οδηγεί σε έναν αέναο κύκλο επιθυμίας και απογοήτευσης.

Στην Καινή Διαθήκη, η λέξη αποκτά μια ακόμη πιο έντονη ηθική και θεολογική διάσταση. Ο Απόστολος Παύλος, στην προς Κολοσσαείς επιστολή του (3:5), ταυτίζει την ἀπληστία με την ειδωλολατρία, υπογραμμίζοντας ότι η ακόρεστη επιθυμία για υλικά ή κοσμικά πράγματα εκτοπίζει τον Θεό από την κεντρική θέση της ανθρώπινης ζωής. Έτσι, η απληστία δεν είναι απλώς μια ηθική αδυναμία, αλλά μια πνευματική αποστασία, μια λατρεία του εαυτού και των παθών.

Ετυμολογία

ἀπληστία ← ἀ- (στερητικό) + πλῆσις (πλήρωση) ← ρίζα πλησ- / πλε- (από το ρήμα πίμπλημι, «γεμίζω, πληρώνω»)
Η λέξη ἀπληστία σχηματίζεται από το στερητικό πρόθημα ἀ- και το ουσιαστικό πλῆσις, το οποίο προέρχεται από την αρχαιοελληνική ρίζα πλησ- / πλε-, που συναντάται στο ρήμα πίμπλημι («γεμίζω, πληρώνω»). Η ρίζα αυτή ανήκει στο αρχαιότερο στρώμα της ελληνικής γλώσσας και εκφράζει την έννοια της πληρότητας και του κορεσμού. Η προσθήκη του στερητικού ἀ- αντιστρέφει τη σημασία, δηλώνοντας την απουσία πληρότητας, τον μη κορεσμό, την ακόρεστη φύση.

Συγγενικές λέξεις που μοιράζονται την ίδια ρίζα πλησ- / πλε- περιλαμβάνουν το ρήμα πίμπλημι («γεμίζω»), το επίθετο πλήρης («γεμάτος, πλήρης»), το ουσιαστικό πλῆθος («πλήθος, μεγάλη ποσότητα»), το ρήμα πληρόω («γεμίζω, συμπληρώνω») και το ουσιαστικό πλήρωμα («πλήρωση, αυτό που γεμίζει»). Όλες αυτές οι λέξεις περιστρέφονται γύρω από την ιδέα της πληρότητας, της ποσότητας και του κορεσμού, από την οποία η ἀπληστία αποτελεί την αρνητική απόκλιση.

Οι Κύριες Σημασίες

  1. Ακορεστία, ακόρεστη επιθυμία — Η γενική έννοια της αδυναμίας να χορτάσει κανείς, να φτάσει σε κορεσμό, ανεξαρτήτως αντικειμένου.
  2. Λαιμαργία, γαστριμαργία — Η υπερβολική και ακόρεστη επιθυμία για τροφή και ποτό. (Πλάτων, Πολιτεία 586b).
  3. Ερωτική ασυδοσία, λαγνεία — Η ακόρεστη επιθυμία για σαρκικές απολαύσεις. (Αριστοτέλης, Ηθικά Νικομάχεια 1119a).
  4. Φιλαργυρία, πλεονεξία — Η ακόρεστη επιθυμία για πλούτο και υλικά αγαθά, η απληστία για κέρδος.
  5. Φιλοσοφική έννοια: Έλλειψη μέτρου — Στην πλατωνική φιλοσοφία, η κατάσταση της ψυχής που δεν γνωρίζει όρια και μέτρο στις επιθυμίες της, οδηγώντας σε δυστυχία.
  6. Θεολογική έννοια: Ειδωλολατρία — Στην Καινή Διαθήκη, η απληστία ως σοβαρό αμάρτημα που ισοδυναμεί με λατρεία άλλων θεών (Κολ. 3:5).
  7. Ακατάσχετη επιθυμία — Μεταφορικά, για κάθε είδους επιθυμία που δεν μπορεί να ικανοποιηθεί πλήρως.

Οικογένεια Λέξεων

πλῆ- / πλησ- / πλε- (ρίζα του ρήματος πίμπλημι, σημαίνει «γεμίζω, πληρώνω»)

Η ρίζα πλησ- / πλε- αποτελεί τη βάση μιας σημαντικής οικογένειας λέξεων στην αρχαία ελληνική, όλες περιστρεφόμενες γύρω από την έννοια της πληρότητας, του κορεσμού και της ποσότητας. Από το αρχικό ρήμα πίμπλημι, που σημαίνει «γεμίζω», παράγονται ουσιαστικά και επίθετα που περιγράφουν την κατάσταση του γεμάτου ή του πλήθους. Η λέξη ἀπληστία, με την προσθήκη του στερητικού ἀ-, αντιπροσωπεύει την αρνητική πλευρά αυτής της ρίζας, δηλώνοντας την έλλειψη κορεσμού και την ακόρεστη επιθυμία. Κάθε μέλος της οικογένειας φωτίζει μια διαφορετική πτυχή της θεμελιώδους έννοιας της πληρότητας.

πίμπλημι ρήμα · λεξ. 298
Το βασικό ρήμα της ρίζας, σημαίνει «γεμίζω, πληρώνω, χορταίνω». Αποτελεί την ενέργεια της επίτευξης πληρότητας, την οποία η ἀπληστία αρνείται. Συχνά χρησιμοποιείται σε κείμενα για τη φυσική ή μεταφορική πλήρωση.
πλήρης επίθετο · λεξ. 426
Σημαίνει «γεμάτος, πλήρης, κορεσμένος». Περιγράφει την κατάσταση που επιτυγχάνεται από το πίμπλημι και την οποία ο ἀπλήστως επιθυμών δεν μπορεί να φτάσει. Χρησιμοποιείται ευρέως σε περιγραφές φυσικών καταστάσεων και αφηρημένων εννοιών.
πλῆθος τό · ουσιαστικό · λεξ. 397
Σημαίνει «πλήθος, μεγάλη ποσότητα, όγκος». Συνδέεται με την ιδέα της πληρότητας ως συγκέντρωση πολλών στοιχείων. Στην αρχαία Ελλάδα, αναφέρεται συχνά στο πλήθος του λαού ή σε μεγάλη ποσότητα αγαθών.
πληρόω ρήμα · λεξ. 1088
Σημαίνει «γεμίζω, συμπληρώνω, ολοκληρώνω». Είναι ένα παράγωγο του πίμπλημι, με έμφαση στην ολοκλήρωση ή την εκπλήρωση. Στην Καινή Διαθήκη, χρησιμοποιείται συχνά για την εκπλήρωση προφητειών ή νόμων.
πλήρωμα τό · ουσιαστικό · λεξ. 1059
Σημαίνει «πλήρωση, αυτό που γεμίζει, συμπλήρωμα». Αναφέρεται στο αποτέλεσμα της ενέργειας του πληρόω. Στη φιλοσοφία και τη θεολογία, μπορεί να σημαίνει την πληρότητα ή την ολοκλήρωση μιας έννοιας ή κατάστασης.
ἔμπλησις ἡ · ουσιαστικό · λεξ. 573
Σημαίνει «πλήρωση, κορεσμός, χορτασμός». Εκφράζει την κατάσταση της πλήρους ικανοποίησης, το αντίθετο της ἀπληστίας. Χρησιμοποιείται συχνά σε ιατρικά κείμενα για τον κορεσμό του σώματος.
ἀπλήρωτος επίθετο · λεξ. 1589
Σημαίνει «απλήρωτος, ακόρεστος, ανεκπλήρωτος». Είναι ένα επίθετο που περιγράφει αυτό που δεν μπορεί να γεμίσει ή να κορεστεί, ενισχύοντας την έννοια της ἀπληστίας. Εμφανίζεται σε κείμενα που περιγράφουν ανικανοποίητες επιθυμίες.
πλησμονή ἡ · ουσιαστικό · λεξ. 486
Σημαίνει «κορεσμός, χορτασμός, υπερβολική πλήρωση». Συγγενεύει με την ἔμπλησις, αλλά μπορεί να υποδηλώνει και την υπερβολή στον κορεσμό, φτάνοντας στα όρια της απληστίας. Χρησιμοποιείται σε διάφορα πλαίσια για να δηλώσει την πληρότητα.

Η Φιλοσοφική Διαδρομή

Η έννοια της απληστίας, ως έλλειψη μέτρου και ακόρεστη επιθυμία, διατρέχει την ελληνική σκέψη από την κλασική αρχαιότητα έως τη χριστιανική γραμματεία, αποκτώντας συνεχώς νέες διαστάσεις.

5ος-4ος ΑΙ. Π.Χ.
Κλασική Φιλοσοφία
Ο Πλάτων αναλύει την ἀπληστία ως χαρακτηριστικό της τυραννικής ψυχής και της επιθυμητικής όρεξης, συνδέοντάς την με την αδικία και την δυστυχία. Ο Αριστοτέλης την εξετάζει στο πλαίσιο των ηθικών αρετών και κακιών.
3ος ΑΙ. Π.Χ.
Ελληνιστική Περίοδος
Οι Στωικοί και Επικούρειοι φιλόσοφοι συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν την απληστία ως εμπόδιο στην αταραξία και την ευδαιμονία, τονίζοντας την ανάγκη για αυτοσυγκράτηση και μέτρο.
1ος ΑΙ. Μ.Χ.
Καινή Διαθήκη
Ο Απόστολος Παύλος δίνει στην ἀπληστία μια ισχυρή θεολογική διάσταση, χαρακτηρίζοντάς την ως «ειδωλολατρία» (Κολ. 3:5), υπογραμμίζοντας την πνευματική της επικινδυνότητα.
2ος-5ος ΑΙ. Μ.Χ.
Πατερική Γραμματεία
Οι Πατέρες της Εκκλησίας εντάσσουν την απληστία στους καταλόγους των θανάσιμων αμαρτημάτων και των παθών που πρέπει να καταπολεμηθούν μέσω της άσκησης και της πνευματικής ζωής.
Σήμερα
Νεοελληνική Χρήση
Η λέξη διατηρεί τη σημασία της ακόρεστης επιθυμίας, της φιλαργυρίας και της πλεονεξίας, παραμένοντας επίκαιρη στην περιγραφή κοινωνικών και ατομικών φαινομένων.

Στα Αρχαία Κείμενα

Τρία σημαντικά χωρία που αναδεικνύουν τη σημασία της ἀπληστίας στην αρχαία γραμματεία:

«τὸ τῆς ἀπληστίας φάρμακον»
το φάρμακο της απληστίας
Πλάτων, Πολιτεία 586b
«ἡ ἀπληστία τῆς ἀφροδισίας»
η απληστία της ερωτικής επιθυμίας
Αριστοτέλης, Ηθικά Νικομάχεια 1119a
«τὴν ἀπληστίαν, ἥτις ἐστὶν εἰδωλολατρία»
την απληστία, η οποία είναι ειδωλολατρία
Απόστολος Παύλος, Προς Κολοσσαείς 3:5

Λεξαριθμική Ανάλυση

Ο λεξάριθμος της λέξης ΑΠΛΗΣΤΙΑ είναι 630, από την πρόσθεση των τιμών των γραμμάτων:

Α = 1
Άλφα
Π = 80
Πι
Λ = 30
Λάμδα
Η = 8
Ήτα
Σ = 200
Σίγμα
Τ = 300
Ταυ
Ι = 10
Ιώτα
Α = 1
Άλφα
= 630
Σύνολο
1 + 80 + 30 + 8 + 200 + 300 + 10 + 1 = 630

Το 630 αναλύεται σε 600 (εκατοντάδες) + 30 (δεκάδες) + 0 (μονάδες).

Οι 18 Μέθοδοι

Η εφαρμογή των 18 παραδοσιακών μεθόδων λεξαριθμικής ανάλυσης στη λέξη ΑΠΛΗΣΤΙΑ:

ΜέθοδοςΑποτέλεσμαΣημασία
Συναρίθμηση630Βασικός λεξάριθμος
Αριθμολογία Δεκάδας96+3+0=9 — Εννεάδα, ο αριθμός της ολοκλήρωσης και της θείας τάξης, την οποία η απληστία διαταράσσει.
Αριθμός Γραμμάτων88 γράμματα — Οκτάδα, ο αριθμός της ισορροπίας και της κοσμικής τάξης, που χάνεται στην απληστία.
Αθροιστική0/30/600Μονάδες 0 · Δεκάδες 30 · Εκατοντάδες 600
Περιττός/ΖυγόςΖυγόςΘηλυκή δύναμη
Αριστερό/Δεξί ΧέριΔεξίΘεϊκό πεδίο (≥100)
ΠηλίκονΣυγκριτική μέθοδος
ΝοταρικόνΑ-Π-Λ-Η-Σ-Τ-Ι-ΑΑεί Πλεονάζουσα Λύπη Ή Σκοτεινή Τιμωρία Ισχύει Αεί (ερμηνευτικό)
Γραμματικές Ομάδες4Φ · 0Η · 2Α4 φωνήεντα (Α, Η, Ι, Α), 0 δασυνόμενα, 2 άφωνα (Π, Τ).
ΠαλινδρομικάΌχι
ΟνοματομαντείαΣυγκριτική
Σφαίρα ΔημοκρίτουΜαντική με σεληνιακή ημέρα
Ζωδιακή ΙσοψηφίαΣελήνη ☽ / Ζυγός ♎630 mod 7 = 0 · 630 mod 12 = 6

Ισόψηφες Λέξεις (630)

Λέξεις από το λεξικό Liddell-Scott-Jones με τον ίδιο λεξάριθμο (630) με την ἀπληστία, αλλά διαφορετικής ρίζας:

ἀκρατής
«αυτός που δεν έχει αυτοέλεγχο, που δεν συγκρατείται» — μια έννοια στενά συνδεδεμένη με την ἀπληστία, καθώς η τελευταία συχνά πηγάζει από την έλλειψη αυτοσυγκράτησης.
οἰκονομικός
«αυτός που είναι καλός στη διαχείριση του οίκου, ο οικονόμος» — μια έννοια που έρχεται σε αντίθεση με την ἀπληστία, καθώς η ορθή διαχείριση προϋποθέτει μέτρο και αποφυγή της υπερβολής.
ταπεινολογία
«ταπεινή ομιλία, ταπεινοφροσύνη στον λόγο» — μια αρετή που αντιτίθεται στην υπερηφάνεια και την αλαζονεία που συχνά συνοδεύουν την απληστία.
εὐήθης
«καλοήθης, απλοϊκός, αφελής» — μπορεί να αντιπαρατεθεί στην πονηρία και την υπολογιστικότητα που χαρακτηρίζουν συχνά την απληστία για κέρδος.
ἐνθυμέομαι
«σκέφτομαι, συλλογίζομαι, λαμβάνω υπόψη» — η πράξη της ενδοσκόπησης και του λογικού συλλογισμού, που είναι απαραίτητη για την καταπολέμηση της παρορμητικής απληστίας.
κατάληξις
«τέλος, συμπέρασμα, κατάληξη» — μια έννοια που υποδηλώνει το όριο και την ολοκλήρωση, σε αντίθεση με την απεριόριστη φύση της απληστίας.

Στο λεξικό LSJ υπάρχουν συνολικά 88 λέξεις με λεξάριθμο 630. Για τον πλήρη κατάλογο και AI σημασιολογικό φιλτράρισμα, δες το διαδραστικό εργαλείο.

Πηγές & Βιβλιογραφία

  • Liddell, H. G., Scott, R., Jones, H. S.A Greek-English Lexicon, Oxford: Clarendon Press, 9th ed., 1940.
  • ΠλάτωνΠολιτεία, Βιβλίο Θ, 586b.
  • ΑριστοτέληςΗθικά Νικομάχεια, Βιβλίο Γ, 1119a.
  • Απόστολος ΠαύλοςΠρος Κολοσσαείς Επιστολή, 3:5.
  • Bauer, W., Arndt, W. F., Gingrich, F. W., Danker, F. W.A Greek-English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, 3rd ed., University of Chicago Press, 2000.
Εξερεύνησε τη λέξη στο διαδραστικό εργαλείο
AI φιλτράρισμα ισόψηφων + όλες οι μέθοδοι ενεργές
ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ →
← Όλες οι λέξεις
Αναφορά Σφάλματος
Συνεχίστε δωρεάν
Για να συνεχίσετε την έρευνα, ολοκληρώστε τη δωρεάν εγγραφή.
ΔΩΡΕΑΝ ΕΓΓΡΑΦΗ