ΕΠΑΝΑΛΥΣΙΣ

Ορισμός

Η ἐπανάλυσις, ως σύνθετη λέξη από τα προθέματα ἐπί- («επάνω σε», «επανάληψη»), ἀνά- («προς τα πάνω», «εκ νέου», «πλήρως») και το ουσιαστικό λύσις («διάλυση», «επίλυση»), περιγράφει την πράξη της εκ νέου ανάλυσης ή της επανεξέτασης ενός ζητήματος. Στην κλασική ελληνική γραμματεία, η ρίζα λύσις και τα παράγωγά της χρησιμοποιούνται ευρέως για να δηλώσουν τη διάλυση, την επίλυση, την απελευθέρωση ή την ανάλυση μιας σύνθετης δομής ή ενός προβλήματος. Η προσθήκη του προθέματος ἐπί- ενισχύει την έννοια της επανάληψης ή της επιστροφής στην αρχική διαδικασία της ανάλυσης, συχνά με την προσθήκη νέων στοιχείων ή προοπτικών.

Στο πλαίσιο της φιλοσοφίας και της επιστήμης, η ἐπανάλυσις δεν είναι απλώς μια μηχανική επανάληψη, αλλά συχνά μια βαθύτερη ή διαφορετική προσέγγιση σε ένα ήδη αναλυμένο αντικείμενο. Μπορεί να σημαίνει την επανεξέταση των αρχικών υποθέσεων, την εφαρμογή νέων μεθόδων, την αναζήτηση νέων συμπερασμάτων από δεδομένα που έχουν ήδη εξεταστεί, ή την αναθεώρηση μιας προηγούμενης ερμηνείας. Αυτή η διαδικασία είναι κρίσιμη για την πρόοδο της γνώσης, καθώς επιτρέπει τη διόρθωση σφαλμάτων, την εμβάθυνση της κατανόησης και την ανακάλυψη νέων πτυχών που αρχικά είχαν παραβλεφθεί.

Η λέξη, αν και όχι τόσο συχνή όσο η ἀνάλυσις σε πρώιμες κλασικές πηγές, αποκτά σημασία σε μεταγενέστερα επιστημονικά και φιλοσοφικά κείμενα, ιδίως σε σχολιαστές του Αριστοτέλη, σε ιατρικά συγγράμματα (π.χ. Γαληνός) ή σε νεοπλατωνικούς φιλοσόφους (π.χ. Πρόκλος, Σιμπλίκιος), όπου η επανεξέταση διαγνώσεων, μεθόδων ή φιλοσοφικών επιχειρημάτων ήταν απαραίτητη. Η σημασία της έγκειται στην αναγνώριση ότι η αρχική ανάλυση μπορεί να μην είναι οριστική ή πλήρης, και ότι η επανεξέταση είναι ένα αναπόσπαστο μέρος της διαλεκτικής και επιστημονικής μεθόδου για την επίτευξη ακριβέστερης και πληρέστερης γνώσης.

Οι Κύριες Σημασίες

1. Εκ νέου ανάλυση, επανεξέταση — Η διαδικασία της διάλυσης ενός θέματος στα συστατικά του μέρη για δεύτερη φορά ή με νέα προσέγγιση.
2. Επανάληψη της αναλυτικής διαδικασίας — Η επανεκτέλεση μιας ανάλυσης, συχνά για επαλήθευση ή για την ανακάλυψη νέων στοιχείων.
3. Αναθεώρηση ή διόρθωση προηγούμενης ανάλυσης — Η επανεξέταση των συμπερασμάτων μιας αρχικής ανάλυσης με σκοπό τη διόρθωση ή την εμβάθυνση.
4. Φιλοσοφική ανασκόπηση — Στη φιλοσοφία, η επανεξέταση επιχειρημάτων, εννοιών ή θεωριών.
5. Επιστημονική επαλήθευση — Στις επιστήμες, η επανάλυση δεδομένων ή πειραμάτων για την επιβεβαίωση ή αναίρεση υποθέσεων.
6. Ιατρική επανεκτίμηση — Στην ιατρική, η επανεξέταση μιας διάγνωσης ή μιας θεραπευτικής προσέγγισης.

Οικογένεια Λέξεων

λύ- (ρίζα του ρήματος λύω, σημαίνει «χαλαρώνω, διαλύω, επιλύω»)

Η ρίζα λύ- αποτελεί τον πυρήνα μιας εκτεταμένης οικογένειας λέξεων στην αρχαία ελληνική, οι οποίες μοιράζονται την θεμελιώδη έννοια του «χαλαρώνω», «απελευθερώνω», «διαλύω» ή «επιλύω». Από αυτή τη βασική σημασία αναπτύσσονται ποικίλες έννοιες που αφορούν την αποσύνθεση, την ανάλυση, την επίλυση προβλημάτων, την απελευθέρωση από δεσμά ή την καταστροφή. Η παραγωγικότητα της ρίζας είναι εμφανής τόσο σε απλά όσο και σε σύνθετα ρήματα και ουσιαστικά, τα οποία συχνά χρησιμοποιούνται σε φιλοσοφικά, επιστημονικά και νομικά πλαίσια για να περιγράψουν διαδικασίες διάλυσης ή επίλυσης.

Οι 18 Μέθοδοι

Η εφαρμογή των 18 παραδοσιακών μεθόδων λεξαριθμικής ανάλυσης στη λέξη ΕΠΑΝΑΛΥΣΙΣ:

Πηγές & Βιβλιογραφία

• Liddell, H. G., Scott, R., Jones, H. S. — A Greek-English Lexicon, with a revised supplement. Oxford: Clarendon Press, 1996.
• Πλάτων — Πολιτεία, Φαίδων, Σοφιστής. Αθήνα: Κάκτος, διάφορες εκδόσεις.
• Ἀριστοτέλης — Ἀναλυτικά Πρότερα, Ἀναλυτικά Ὕστερα. Αθήνα: Κάκτος, διάφορες εκδόσεις.
• Γαληνός — Περὶ τῶν Ἱπποκράτους καὶ Πλάτωνος δογμάτων. Leipzig: Teubner, 1874-1893.
• Πρόκλος — Σχόλια εις Πλάτωνος Τίμαιον. Leipzig: Teubner, 1903-1906.
• Σιμπλίκιος — Εἰς τὰ Ἀριστοτέλους Κατηγορίας ὑπόμνημα. Berlin: Reimer, 1877.