ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Ορισμός

Κατά το Λεξικό Liddell-Scott-Jones, η ἐπιστροφή (από το ἐπιστρέφω) σημαίνει αρχικά «το γύρισμα πίσω, η επιστροφή, η αναστροφή». Αυτή η βασική έννοια μπορεί να αναφέρεται σε φυσική κίνηση, όπως η επιστροφή σε ένα μέρος, ή σε μια αλλαγή κατεύθυνσης.

Στην κλασική φιλοσοφία, η ἐπιστροφή μπορεί να περιγράψει την αναστροφή μιας κατάστασης ή την επιστροφή της ψυχής στην αλήθεια, όπως υπονοείται σε πλατωνικά κείμενα. Ωστόσο, η λέξη αποκτά το βαθύτερο θεολογικό της βάρος στη μετάφραση των Εβδομήκοντα (LXX) και στην Καινή Διαθήκη.

Εκεί, η ἐπιστροφή μεταφράζει την εβραϊκή ρίζα «shuv» (שׁוּב), υποδηλώνοντας όχι απλώς μια αλλαγή γνώμης (μετάνοια), αλλά μια ολοκληρωτική στροφή από την αμαρτία προς τον Θεό, μια ριζική αναπροσανατόλιση της ζωής. Είναι η πράξη της μεταστροφής, της επιστροφής στην ορθή σχέση με το θείο, και αποτελεί κεντρικό στοιχείο του κηρύγματος των Αποστόλων.

Οι Κύριες Σημασίες

1. Φυσική στροφή, περιστροφή — Η αρχική και πιο κυριολεκτική σημασία, που αναφέρεται στην πράξη του γυρίσματος ή της αλλαγής κατεύθυνσης ενός αντικειμένου ή προσώπου.
2. Επιστροφή σε ένα μέρος ή κατάσταση — Η πράξη της επανόδου σε ένα προηγούμενο σημείο, τόπο, ή την αποκατάσταση σε μια προηγούμενη κατάσταση. Π.χ. «ἡ ἐπιστροφὴ εἰς τὴν πατρίδα».
3. Αναστροφή, αλλαγή πορείας — Η μεταβολή μιας κατεύθυνσης, μιας γνώμης ή μιας πολιτικής. Συχνά χρησιμοποιείται για να δηλώσει μια ανατροπή ή μια μεταστροφή.
4. Αποκατάσταση, ανανέωση — Η επαναφορά σε μια αρχική, συχνά καλύτερη, κατάσταση, ή η ανανέωση μιας τάξης πραγμάτων.
5. Μετάνοια, πνευματική μεταστροφή — Η θεολογική σημασία που αναπτύχθηκε στην Καινή Διαθήκη, υποδηλώνοντας μια ριζική αλλαγή καρδιάς και ζωής, μια στροφή από την αμαρτία προς τον Θεό.
6. Επιστροφή στην αλήθεια ή τη λογική — Στη φιλοσοφία, η επαναφορά της ψυχής ή του νου στην ορθή σκέψη, την αλήθεια ή τη λογική, συχνά μετά από περίοδο πλάνης.
7. Συμπεριφορά, τρόπος ζωής (ως ἀναστροφή) — Αν και πιο συχνά εκφράζεται με το συγγενικό «ἀναστροφή», η έννοια της «πορείας» ή «συμπεριφοράς» είναι εγγενής στην ιδέα της στροφής και της κατεύθυνσης της ζωής.

Οικογένεια Λέξεων

στρεφ- (ρίζα του ρήματος στρέφω, σημαίνει «γυρίζω, στρέφω»)

Η ρίζα στρεφ- είναι μια από τις αρχαιότερες και πιο παραγωγικές ρίζες της ελληνικής γλώσσας, δηλώνοντας την κίνηση της στροφής, της περιστροφής, της αλλαγής κατεύθυνσης ή της μεταβολής. Από αυτήν προκύπτουν λέξεις που περιγράφουν τόσο φυσικές κινήσεις όσο και αφηρημένες έννοιες όπως η αλλαγή γνώμης, η διαστροφή ή η ηθική μεταστροφή. Η προσθήκη προθέσεων εμπλουτίζει περαιτέρω το σημασιολογικό της φάσμα, δημιουργώντας μια οικογένεια λέξεων που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα εννοιών σχετικών με την αναστροφή και την επανευθυγράμμιση.

Στα Αρχαία Κείμενα

Η θεολογική σημασία της ἐπιστροφῆς αναδεικνύεται περίτρανα στα ακόλουθα χωρία της Καινής Διαθήκης και της κλασικής φιλοσοφίας.

Οι 18 Μέθοδοι

Η εφαρμογή των 18 παραδοσιακών μεθόδων λεξαριθμικής ανάλυσης στη λέξη ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ:

Πηγές & Βιβλιογραφία

• Liddell, H. G., Scott, R., Jones, H. S. — A Greek-English Lexicon. Oxford University Press, 9th ed., 1940.
• Bauer, W., Arndt, W. F., Gingrich, F. W., Danker, F. W. — A Greek-English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature. University of Chicago Press, 3rd ed., 2000.
• Lampe, G. W. H. — A Patristic Greek Lexicon. Oxford University Press, 1961.
• Plato — Politeia (Republic). Loeb Classical Library.
• Bible, Greek New Testament — Novum Testamentum Graece. Nestle-Aland, 28th ed.
• Septuaginta — Rahlfs-Hanhart Edition. Deutsche Bibelgesellschaft, 2006.
• Kittel, G., Friedrich, G. — Theological Dictionary of the New Testament. Eerdmans, 1964-1976.