ΓΕΝΕΣΙΣ

Ορισμός

Κατά το Λεξικό Liddell-Scott-Jones, η γένεσις (γεν., ἡ) ορίζεται πρωτίστως ως «γέννηση, καταγωγή, δημιουργία». Η λέξη αυτή, παρά την φαινομενική της απλότητα, περικλείει ένα ευρύ φάσμα εννοιών που εκτείνονται από το βιολογικό φαινόμενο της αναπαραγωγής μέχρι τις κοσμογονικές θεωρίες για την αρχή του σύμπαντος. Στην κλασική ελληνική γραμματεία, η γένεσις χρησιμοποιείται για να περιγράψει την προέλευση τόσο των ζωντανών οργανισμών όσο και των αφηρημένων εννοιών, υπογραμμίζοντας την ιδέα της εμφάνισης από το μηδέν ή από μια προϋπάρχουσα κατάσταση.

Η φιλοσοφική της διάσταση είναι ιδιαίτερα εμφανής στους Προσωκρατικούς, οι οποίοι αναζητούσαν την «ἀρχή» (αρχή, πηγή) των πάντων, με τη γένεση να αποτελεί την εκδήλωση αυτής της αρχής. Για τον Αναξίμανδρο, για παράδειγμα, η γένεσις και η φθορά των όντων συνέβαιναν από το «ἄπειρον». Αργότερα, ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης ανέπτυξαν πιο σύνθετες θεωρίες περί γένεσης, διακρίνοντας μεταξύ της γένεσης ως δημιουργίας εκ του μη όντος και της γένεσης ως μεταβολής ή μορφοποίησης προϋπάρχουσας ύλης.

Στη θρησκευτική γραμματεία, η γένεσις αποκτά κομβική σημασία, ειδικά στη μετάφραση των Εβδομήκοντα, όπου ο τίτλος του πρώτου βιβλίου της Παλαιάς Διαθήκης είναι «Γένεσις». Εδώ, η λέξη δεν αναφέρεται απλώς σε μια αρχή, αλλά στην πράξη της θεϊκής δημιουργίας του κόσμου και του ανθρώπου, καθιστώντας την θεμελιώδη για την κατανόηση της κοσμολογίας και της ανθρωπολογίας της ιουδαιοχριστιανικής παράδοσης. Η έννοια της γένεσης συνδέεται άρρηκτα με την ιδέα της προέλευσης, της αιτίας και της αρχικής κατάστασης των πραγμάτων.

Οι Κύριες Σημασίες

1. Γέννηση, καταγωγή — Η πράξη της έλευσης στη ζωή, η αρχή της ύπαρξης ενός ατόμου ή πράγματος.
2. Δημιουργία, παραγωγή — Η διαδικασία ή το αποτέλεσμα της δημιουργίας κάτι νέου, είτε φυσικά είτε τεχνητά.
3. Προέλευση, πηγή — Το σημείο από το οποίο κάτι ξεκινά ή προέρχεται, η αρχική αιτία.
4. Αρχή, έναρξη — Η πρώτη φάση ή το πρώτο μέρος μιας διαδικασίας, ενός γεγονότος ή μιας ιστορίας.
5. Γενεαλογία, οικογενειακή ιστορία — Η καταγραφή της προέλευσης και της διαδοχής των γενεών μιας οικογένειας ή φυλής.
6. Κοσμογονία, δημιουργία του κόσμου — Η αφήγηση ή η θεωρία για την αρχή του σύμπαντος και της ζωής.
7. Φύση, χαρακτήρας — Η εγγενής ποιότητα ή ιδιότητα ενός πράγματος, όπως καθορίζεται από την προέλευσή του.
8. Τρόπος ύπαρξης, κατάσταση — Η κατάσταση στην οποία βρίσκεται κάτι, η μορφή με την οποία εμφανίζεται.

Στα Αρχαία Κείμενα

Η λέξη γένεσις εμφανίζεται σε κείμενα από την αρχαία φιλοσοφία μέχρι τις ιερές γραφές, υπογραμμίζοντας την καθολικότητά της.

Οι 18 Μέθοδοι

Η εφαρμογή των 18 παραδοσιακών μεθόδων λεξαριθμικής ανάλυσης στη λέξη ΓΕΝΕΣΙΣ:

Πηγές & Βιβλιογραφία

• Liddell, H. G., Scott, R., Jones, H. S. — A Greek-English Lexicon. Oxford: Clarendon Press, 1940.
• Kirk, G. S., Raven, J. E., Schofield, M. — The Presocratic Philosophers: A Critical History with a Selection of Texts. Cambridge: Cambridge University Press, 1983.
• Plato — Timaeus. Loeb Classical Library, Harvard University Press.
• Aristotle — On Generation and Corruption. Loeb Classical Library, Harvard University Press.
• Septuagint (LXX) — Genesis. Edited by A. Rahlfs and R. Hanhart, Deutsche Bibelgesellschaft, 2006.
• Philo of Alexandria — On the Creation of the World (De Opificio Mundi). Loeb Classical Library, Harvard University Press.
• Bauer, W., Arndt, W. F., Gingrich, F. W., Danker, F. W. — A Greek-English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature (BDAG). University of Chicago Press, 2000.
• Chantraine, P. — Dictionnaire étymologique de la langue grecque: histoire des mots. Paris: Klincksieck, 1968-1980.