ΠΑΡΑΒΑΣΙΑ

Ορισμός

Κατά το Λεξικό Liddell-Scott-Jones, η παράβασις (και η παράβασια) σημαίνει αρχικά «το διαβαίνειν πέρα, το περνάνε από το ένα μέρος στο άλλο». Αυτή η κυριολεκτική σημασία της υπέρβασης ενός ορίου ή της διέλευσης από ένα σημείο σε ένα άλλο αποτελεί τη βάση για όλες τις μεταγενέστερες χρήσεις της λέξης. Στην κλασική ελληνική, μπορεί να αναφέρεται σε μια φυσική διέλευση, όπως το πέρασμα ενός ποταμού, ή σε μια πιο αφηρημένη υπέρβαση.

Με την πάροδο του χρόνου, η σημασία της λέξης μετατοπίστηκε προς την ηθική και νομική σφαίρα. Άρχισε να περιγράφει την πράξη της παραβίασης ενός νόμου, μιας εντολής, ενός όρκου ή μιας συμφωνίας. Σε αυτό το πλαίσιο, η παράβασις δεν είναι απλώς μια κίνηση, αλλά μια εσκεμμένη ή μη υπέρβαση καθορισμένων ορίων, με συνέπειες για τον παραβάτη και την κοινωνική τάξη.

Στη θρησκευτική γραμματεία, ιδίως στους Ο’ (Εβδομήκοντα) και στην Καινή Διαθήκη, η παράβασις αποκτά ιδιαίτερο βάρος. Χρησιμοποιείται για να αποδώσει την εβραϊκή έννοια της «αποστασίας» ή της «εξέγερσης» ενάντια στον Θεό και τον νόμο Του. Ο Απόστολος Παύλος, ειδικότερα, χρησιμοποιεί την παράβασιν ως τεχνικό όρο για την αμαρτία που συνίσταται στην παραβίαση ενός ρητού νόμου, τονίζοντας τη συνειδητή φύση της παράβασης σε αντίθεση με την απλή «αμαρτία» (ἁμαρτία) που μπορεί να είναι και ακούσια.

Οι Κύριες Σημασίες

1. Το διαβαίνειν πέρα, η διέλευση — Η κυριολεκτική σημασία της υπέρβασης ενός φυσικού ορίου ή η διέλευση από ένα σημείο σε ένα άλλο.
2. Παραβίαση νόμου ή εντολής — Η πράξη της υπέρβασης ή της αθέτησης ενός γραπτού ή άγραφου νόμου, μιας εντολής, ενός όρκου ή μιας συμφωνίας.
3. Ηθική ή θρησκευτική παράβαση, αμαρτία — Στη θρησκευτική γραμματεία, ιδίως στους Ο’ και στην Καινή Διαθήκη, η συνειδητή παραβίαση του θείου νόμου ή της ηθικής τάξης.
4. Απόκλιση, παρέκκλιση — Μια απομάκρυνση από την ορθή πορεία, μια παρέκκλιση από τον κανόνα ή το προσδοκώμενο.
5. Νομική αθέτηση, παράλειψη — Στο νομικό πλαίσιο, η μη τήρηση μιας υποχρέωσης, η αθέτηση μιας προθεσμίας ή η παράλειψη μιας ενέργειας.
6. Υπέρβαση ορίων, υπερβολή — Η πράξη του να πηγαίνει κανείς πέρα από τα επιτρεπτά ή λογικά όρια, συχνά με αρνητική χροιά.

Οικογένεια Λέξεων

βαιν- (ρίζα του ρήματος βαίνω, σημαίνει «πηγαίνω, πατώ»)

Η ρίζα «βαιν-» είναι μία από τις πιο παραγωγικές και αρχαίες ρίζες στην ελληνική γλώσσα, υποδηλώνοντας την κίνηση, το βήμα και την πορεία. Από αυτήν προκύπτουν αμέτρητα σύνθετα ρήματα και ουσιαστικά, τα οποία περιγράφουν κάθε είδους μετακίνηση, είτε φυσική είτε μεταφορική. Η προσθήκη προθεμάτων όπως «παρά-», «διά-», «ανά-», «κατά-» κ.ά. διαφοροποιεί τη σημασία της κίνησης, προσδίδοντας κατεύθυνση, σκοπό ή τρόπο. Η οικογένεια αυτή είναι θεμελιώδης για την έκφραση της δράσης και της εξέλιξης.

Στα Αρχαία Κείμενα

Η έννοια της παραβασίας είναι θεμελιώδης στην κατανόηση του νόμου και της αμαρτίας, όπως αποτυπώνεται σε κείμενα της Καινής Διαθήκης:

Οι 18 Μέθοδοι

Η εφαρμογή των 18 παραδοσιακών μεθόδων λεξαριθμικής ανάλυσης στη λέξη ΠΑΡΑΒΑΣΙΑ:

Πηγές & Βιβλιογραφία

• Liddell, H. G., Scott, R., Jones, H. S. — A Greek-English Lexicon. Oxford: Clarendon Press, 1940.
• Bauer, W., Arndt, W. F., Gingrich, F. W., Danker, F. W. — A Greek-English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature. 3rd ed. Chicago: University of Chicago Press, 2000.
• Thayer, J. H. — A Greek-English Lexicon of the New Testament. New York: American Book Company, 1889.
• Kittel, G., Friedrich, G. — Theological Dictionary of the New Testament. Translated by G. W. Bromiley. Grand Rapids, MI: Eerdmans, 1964–1976.
• Παύλος, Απόστολος — Προς Ρωμαίους Επιστολή.
• Παύλος, Απόστολος — Προς Γαλάτας Επιστολή.
• Συγγραφέας αγνώστου — Προς Εβραίους Επιστολή.