ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ

Ορισμός

Κατά το Λεξικό Liddell-Scott-Jones, η παράκλησις (από το παρακαλέω) σημαίνει αρχικά «πρόσκληση, κλήση κοντά», «επίκληση» ή «παρότρυνση». Στην κλασική ελληνική, η χρήση της είναι ποικίλη, αναφερόμενη σε μια κλήση για βοήθεια, μια προτροπή ή μια έκκληση σε δικαστήριο. Για παράδειγμα, στον Δημοσθένη, η παράκλησις μπορεί να είναι μια νομική επίκληση ή μια έκκληση προς τους δικαστές.

Με την πάροδο του χρόνου, και ιδιαίτερα στην Κοινή Ελληνική των Εβδομήκοντα και της Καινής Διαθήκης, η σημασία της λέξης εμπλουτίζεται και βαθαίνει. Στους Εβδομήκοντα, η παράκλησις χρησιμοποιείται για να αποδώσει την εβραϊκή έννοια της παρηγοριάς και της ενθάρρυνσης, συχνά σε συμφραζόμενα θλίψης ή δοκιμασίας. Εδώ αρχίζει να αποκτά μια πιο συναισθηματική και πνευματική διάσταση.

Στην Καινή Διαθήκη, η παράκλησις γίνεται ένας θεολογικός όρος κλειδί. Εκτός από τις γενικές σημασίες της «ενθάρρυνσης» και «παρηγοριάς» (π.χ. 2 Κορ. 1:3-7), χρησιμοποιείται για να περιγράψει την παρηγορητική και υποστηρικτική δράση του Αγίου Πνεύματος, το οποίο ο Ιησούς αποκαλεί «Παράκλητον» (Ιωάν. 14:16, 26). Αυτή η χρήση αναδεικνύει την παράκληση ως μια θεϊκή ενέργεια παρηγοριάς, βοήθειας και μεσιτείας, καθιστώντας την κεντρική στην χριστιανική πνευματικότητα.

Οι Κύριες Σημασίες

1. Πρόσκληση, κλήση κοντά — Η αρχική, κυριολεκτική σημασία της λέξης, το να καλείς κάποιον να έρθει δίπλα σου.
2. Επίκληση, έκκληση — Η ενέργεια του να καλείς κάποιον για βοήθεια, ειδικά σε νομικό ή επίσημο πλαίσιο (π.χ. έκκληση σε δικαστήριο).
3. Παρότρυνση, ενθάρρυνση — Η πράξη του να ενθαρρύνεις, να προτρέπεις ή να συμβουλεύεις κάποιον, συχνά για να αναλάβει δράση ή να διατηρήσει την πίστη του.
4. Παρηγοριά, ανακούφιση — Η παροχή συναισθηματικής υποστήριξης και ανακούφισης σε κάποιον που θρηνεί ή υποφέρει, όπως συχνά στην Παλαιά Διαθήκη των Εβδομήκοντα.
5. Μεσολάβηση, μεσιτεία — Η πράξη του να μεσολαβείς για λογαριασμό κάποιου, να τον υπερασπίζεσαι, ιδιαίτερα σε θεολογικό πλαίσιο (π.χ. ο Παράκλητος).
6. Διδασκαλία, νουθεσία — Σε ορισμένα συμφραζόμενα της Καινής Διαθήκης, μπορεί να αναφέρεται σε διδασκαλία που ενθαρρύνει και οικοδομεί.
7. Παρηγορητική παρουσία — Η ίδια η παρουσία ή η δράση αυτού που παρηγορεί ή ενθαρρύνει, όπως το Άγιο Πνεύμα.

Οικογένεια Λέξεων

καλ- (ρίζα του ρήματος καλέω, σημαίνει «καλώ, προσκαλώ»)

Η ρίζα καλ- είναι μία από τις πιο παραγωγικές στην ελληνική γλώσσα, γεννώντας μια πλούσια οικογένεια λέξεων που περιστρέφονται γύρω από την έννοια της «κλήσης» ή «πρόσκλησης». Η προσθήκη προθέσεων, όπως το παρά- στην περίπτωση της παράκλησις, εμπλουτίζει τη σημασία, υποδηλώνοντας κλήση «κοντά», «δίπλα» ή «για βοήθεια». Αυτή η ρίζα είναι θεμελιώδης για την κατανόηση της επικοινωνίας, της συγκέντρωσης και της ονομασίας, από την κλασική αγορά μέχρι την εκκλησιαστική σύναξη. Κάθε μέλος της οικογένειας αναδεικνύει μια διαφορετική πτυχή αυτής της βασικής ενέργειας.

Στα Αρχαία Κείμενα

Η παράκλησις, ως κεντρική έννοια της χριστιανικής πίστης, απαντάται σε πολλά σημαντικά χωρία της Καινής Διαθήκης.

Οι 18 Μέθοδοι

Η εφαρμογή των 18 παραδοσιακών μεθόδων λεξαριθμικής ανάλυσης στη λέξη ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ:

Πηγές & Βιβλιογραφία

• Liddell, H. G., Scott, R., Jones, H. S. — A Greek-English Lexicon. Oxford University Press, 9η έκδοση, 1940.
• Bauer, W., Arndt, W. F., Gingrich, F. W., Danker, F. W. — A Greek-English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature. University of Chicago Press, 3η έκδοση, 2000.
• Thayer, J. H. — A Greek-English Lexicon of the New Testament. American Book Company, 1889.
• Lampe, G. W. H. — A Patristic Greek Lexicon. Oxford University Press, 1961.
• Strong, J. — Strong's Exhaustive Concordance of the Bible. Abingdon Press, 1890.
• Demosthenes — Orationes. Loeb Classical Library.
• New Testament Greek — Novum Testamentum Graece (NA28). Deutsche Bibelgesellschaft.
• Septuagint — Septuaginta: Id est Vetus Testamentum Graece iuxta LXX interpretes. Deutsche Bibelgesellschaft.