ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

Ορισμός

Κατά το Λεξικό Liddell-Scott-Jones, το συμβούλιον είναι «η πράξη του συμβουλεύεσθαι, η διαβούλευση, η σύσκεψη» και κατ’ επέκταση «το συμβούλιο, η συνέλευση των συμβούλων». Η λέξη αποτυπώνει την ουσία της συλλογικής σκέψης και λήψης αποφάσεων, ένα θεμελιώδες στοιχείο της πολιτικής ζωής στην αρχαία Ελλάδα. Δεν αναφέρεται απλώς σε μια συνάντηση, αλλά στην ενεργή διαδικασία ανταλλαγής απόψεων με σκοπό την εξεύρεση της βέλτιστης λύσης ή πορείας δράσης.

Η σημασία του συμβουλίου εκτείνεται από την προσωπική συμβουλή μεταξύ φίλων ή οικογενειών, όπως συχνά συναντάται στην ομηρική επική ποίηση, έως τις επίσημες πολιτικές συνελεύσεις που διαμόρφωσαν τη δημοκρατία της Αθήνας. Σε αυτό το πλαίσιο, το συμβούλιον δεν ήταν μόνο ένας χώρος συζήτησης, αλλά και ένας θεσμός με συγκεκριμένες αρμοδιότητες, όπως η προετοιμασία νόμων, η διαχείριση των δημοσίων υποθέσεων και η λήψη αποφάσεων για τον πόλεμο και την ειρήνη.

Φιλοσοφικά, το συμβούλιον συνδέεται στενά με την έννοια της φρόνησης και της λογικής. Ο Αριστοτέλης, στην «Ηθική Νικομάχεια», εξετάζει τη βούλευση ως μια μορφή πρακτικής σκέψης που οδηγεί στην επιλογή των μέσων για την επίτευξη ενός σκοπού. Έτσι, το συμβούλιον, ως συλλογική βούλευση, αποτελεί την εφαρμογή αυτής της φρόνησης σε κοινοτικό επίπεδο, επιδιώκοντας το κοινό καλό και την ευδαιμονία της πόλης.

Οι Κύριες Σημασίες

1. Η πράξη της διαβούλευσης, η σύσκεψη — Η διαδικασία ανταλλαγής απόψεων και σκέψεων για τη λήψη μιας απόφασης.
2. Το σώμα των συμβούλων, η συνέλευση — Το θεσμικό όργανο ή η ομάδα ατόμων που συνεδριάζει για να συζητήσει και να αποφασίσει. (Πλάτων, «Πολιτεία» 428b)
3. Η συμβουλή, η γνώμη — Το αποτέλεσμα της διαβούλευσης, η καθοδήγηση που προσφέρεται.
4. Το σχέδιο, η απόφαση — Η τελική επιλογή ή ο προγραμματισμός που προκύπτει από τη συζήτηση.
5. Το συμβουλευτικό όργανο — Ειδικό σώμα με αρμοδιότητα να παρέχει συμβουλές σε έναν ηγεμόνα ή σε μια αρχή.
6. Η συνωμοσία, η συνεννόηση (αρνητική έννοια) — Σπανιότερα, μπορεί να υποδηλώνει μυστική συνάντηση με κακόβουλους σκοπούς. (Ξενοφών, «Κύρου Ανάβασις» 1.1.5)

Οικογένεια Λέξεων

βουλ- (ρίζα του ρήματος βούλομαι, σημαίνει «θέλω, συμβουλεύομαι»)

Η ρίζα βουλ- αποτελεί τον πυρήνα μιας σημαντικής οικογένειας λέξεων στην αρχαία ελληνική, που περιστρέφονται γύρω από τις έννοιες της θέλησης, της πρόθεσης, της σκέψης και της διαβούλευσης. Από την αρχική σημασία του «θέλω» ή «επιθυμώ», η ρίζα εξελίχθηκε για να περιγράψει την πνευματική διεργασία της λήψης αποφάσεων, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο. Κάθε μέλος αυτής της οικογένειας φωτίζει μια διαφορετική πτυχή της βούλησης: από την απλή επιθυμία μέχρι την οργανωμένη πολιτική διαβούλευση, αναδεικνύοντας τη σημασία της λογικής σκέψης στην ανθρώπινη δράση.

Στα Αρχαία Κείμενα

Η σημασία του συμβουλίου αναδεικνύεται σε κείμενα που αφορούν την πολιτική οργάνωση και τη λήψη αποφάσεων.

Οι 18 Μέθοδοι

Η εφαρμογή των 18 παραδοσιακών μεθόδων λεξαριθμικής ανάλυσης στη λέξη ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ:

Πηγές & Βιβλιογραφία

• Liddell, H. G., Scott, R., Jones, H. S. — A Greek-English Lexicon. Oxford University Press, 9th edition with revised supplement, 1996.
• Thucydides — Historiae. Edited by H. Stuart Jones and J. Enoch Powell. Oxford University Press, 1942.
• Plato — Respublica. Edited by John Burnet. Oxford University Press, 1903.
• Aristotle — Ethica Nicomachea. Edited by I. Bywater. Oxford University Press, 1894.
• Demosthenes — Orationes. Edited by S. H. Butcher. Oxford University Press, 1903.
• Xenophon — Anabasis. Edited by E. C. Marchant. Oxford University Press, 1904.
• Pausanias — Graeciae Descriptio. Edited by M. Rocha-Pereira. Teubner, 1973.