ΤΑΡΑΧΗ

Ορισμός

Κατά το Λεξικό Liddell-Scott-Jones, η ταραχή είναι «αναστάτωση, σύγχυση, αναταραχή». Προέρχεται από το ρήμα ταράσσω, που σημαίνει «ανακατεύω, διαταράσσω, προκαλώ σύγχυση». Η λέξη περιγράφει τόσο φυσικές καταστάσεις, όπως η αναταραχή της θάλασσας ή του αέρα, όσο και ψυχικές ή κοινωνικές, όπως η σύγχυση του νου, ο φόβος, η ανησυχία ή η πολιτική αναταραχή.

Στην κλασική αρχαιότητα, η ταραχή συχνά συνδέεται με την απώλεια της τάξης και της αρμονίας. Στην πολιτική σκέψη, η ταραχή μπορεί να οδηγήσει σε στάση και εμφύλιο πόλεμο, ενώ στην ηθική φιλοσοφία, η ταραχή της ψυχής θεωρείται εμπόδιο στην ευδαιμονία. Οι Στωϊκοί, για παράδειγμα, επεδίωκαν την «ἀταραξία», την απουσία ταραχής, ως ιδανική κατάσταση ψυχικής γαλήνης.

Η σημασία της λέξης επεκτείνεται και στον θρησκευτικό και πνευματικό τομέα. Στην Καινή Διαθήκη, η ταραχή μπορεί να αναφέρεται στην εσωτερική αναστάτωση της ψυχής μπροστά σε θεϊκά γεγονότα ή δοκιμασίες, καθώς και στην αναταραχή που προκαλείται από διωγμούς ή δαιμονικές επιδράσεις. Η λέξη διατηρεί πάντα έναν πυρήνα σημασίας που αφορά την απόκλιση από την ηρεμία και την τάξη.

Οι Κύριες Σημασίες

1. Φυσική αναταραχή — Η ανατάραξη υγρών (θάλασσα, νερό), του αέρα ή άλλων στοιχείων. Π.χ. «ταραχὴ τῆς θαλάσσης».
2. Ψυχική σύγχυση, ανησυχία, φόβος — Η εσωτερική αναστάτωση του νου ή της ψυχής, που προκαλείται από άγχος, φόβο ή δυσάρεστα γεγονότα. Π.χ. «ταραχὴ ψυχῆς».
3. Κοινωνική ή πολιτική αναταραχή — Η διαταραχή της τάξης σε μια κοινότητα, πόλη ή κράτος, που μπορεί να οδηγήσει σε στάσεις, εξεγέρσεις ή χάος. Π.χ. «ταραχὴ ἐν τῇ πόλει».
4. Θρησκευτική ή πνευματική αναστάτωση — Η εσωτερική αναταραχή που βιώνεται από θρησκευτικά πρόσωπα ή κοινότητες, συχνά σε σχέση με θεϊκές παρεμβάσεις ή πνευματικούς αγώνες. Π.χ. «ταραχὴ ἐκ τοῦ πνεύματος».
5. Σύγχυση, αταξία γενικά — Μια γενικότερη κατάσταση έλλειψης τάξης ή σαφήνειας, είτε σε φυσικό είτε σε αφηρημένο επίπεδο. Π.χ. «ταραχὴ πραγμάτων».
6. Θόρυβος, κρότος — Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ταραχή μπορεί να υποδηλώνει και την ηχητική αναστάτωση, τον θόρυβο που προκαλείται από πλήθος ή γεγονότα.
7. Διαταραχή της υγείας — Σε ιατρικό πλαίσιο, μπορεί να αναφέρεται σε μια διαταραχή της σωματικής ή ψυχικής υγείας, μια ανισορροπία.

Οικογένεια Λέξεων

ταραχ- / ταρασσ- (ρίζα του ρήματος ταράσσω, σημαίνει «ανακατεύω, διαταράσσω»)

Η ρίζα ταραχ- / ταρασσ- αποτελεί τον πυρήνα μιας οικογένειας λέξεων που περιγράφουν την αναστάτωση, τη σύγχυση και την απόκλιση από την τάξη. Προερχόμενη από το αρχαιότερο στρώμα της ελληνικής γλώσσας, η ρίζα αυτή εκφράζει την ιδέα της αναταραχής, είτε σε φυσικό, είτε σε ψυχικό, είτε σε κοινωνικό επίπεδο. Κάθε μέλος της οικογένειας αναπτύσσει μια συγκεκριμένη πτυχή αυτής της θεμελιώδους έννοιας, από την ενέργεια της διατάραξης μέχρι την κατάσταση της απουσίας της.

Στα Αρχαία Κείμενα

Η ταραχή, ως έννοια, απασχόλησε πολλούς αρχαίους συγγραφείς, από τους ιστορικούς έως τους φιλοσόφους και τους θεολόγους. Ακολουθούν τρία χαρακτηριστικά χωρία:

Οι 18 Μέθοδοι

Η εφαρμογή των 18 παραδοσιακών μεθόδων λεξαριθμικής ανάλυσης στη λέξη ΤΑΡΑΧΗ:

Πηγές & Βιβλιογραφία

• Liddell, H. G., Scott, R., Jones, H. S. — A Greek-English Lexicon. Oxford: Clarendon Press, 1940.
• Bauer, W., Arndt, W. F., Gingrich, F. W., Danker, F. W. — A Greek-English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature. 3rd ed. Chicago: University of Chicago Press, 2000.
• Plato — Laws. Trans. R. G. Bury. Loeb Classical Library. Cambridge, MA: Harvard University Press, 1926.
• Thucydides — History of the Peloponnesian War. Trans. Charles Forster Smith. Loeb Classical Library. Cambridge, MA: Harvard University Press, 1919-1923.
• New Testament — Novum Testamentum Graece. 28th ed. Edited by B. Aland et al. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 2012.
• Aristotle — Politics. Trans. H. Rackham. Loeb Classical Library. Cambridge, MA: Harvard University Press, 1932.
• Long, A. A., Sedley, D. N. — The Hellenistic Philosophers. Vol. 1. Cambridge: Cambridge University Press, 1987.