ΛΟΓΟΣ
ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ
ἀπόκρισις (ἡ)

ΑΠΟΚΡΙΣΙΣ

ΛΕΞΑΡΙΘΜΟΣ 691

Η ἀπόκρισις, μια λέξη κεντρική στον αρχαιοελληνικό διάλογο και τη φιλοσοφική σκέψη, δεν είναι απλώς μια απάντηση, αλλά μια κρίση, μια απόφαση, μια διάκριση. Από τη ρίζα του «κρίνω» (διαχωρίζω, αποφασίζω), η ἀπόκρισις σηματοδοτεί την ενέργεια του «αποκρίνομαι», δηλαδή του να δίνω μια κρίση ή απάντηση σε ένα ερώτημα. Ο λεξάριθμός της (691) υποδηλώνει την πληρότητα και την τελειότητα της κρίσης, καθώς το άθροισμα των ψηφίων της (6+9+1=16 → 1+6=7) παραπέμπει στον αριθμό της σοφίας και της ολοκλήρωσης.

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΦΑΛΜΑΤΟΣ

Ορισμός

Κατά το Λεξικό Liddell-Scott-Jones, η ἀπόκρισις (ἀπόκρισις, ἡ) σημαίνει αρχικά «αποχωρισμός, διαχωρισμός», αλλά γρήγορα εξελίχθηκε για να δηλώσει την «απάντηση» ή την «απόφαση». Η λέξη είναι σύνθετη, προερχόμενη από το πρόθεμα «ἀπό-» (που δηλώνει απομάκρυνση, επιστροφή ή αντίδραση) και τη ρίζα του ρήματος «κρίνω» (που σημαίνει διαχωρίζω, διακρίνω, κρίνω, αποφασίζω).

Στην κλασική ελληνική φιλοσοφία, και ιδίως στον πλατωνικό διάλογο, η ἀπόκρισις αποκτά κεντρική σημασία ως η απάντηση που δίνεται σε μια ἐρώτησις. Δεν πρόκειται για μια απλή ανταπόκριση, αλλά για μια κρίση που προκύπτει από μια διαδικασία διάκρισης και αξιολόγησης. Είναι η κατάληξη μιας λογικής διεργασίας, η έκφραση μιας θέσης ή μιας απόφασης.

Η σημασία της επεκτείνεται και σε άλλους τομείς, όπως ο νομικός, όπου μπορεί να σημαίνει μια δικαστική απόφαση, ή ο ρητορικός, όπου αναφέρεται στην απάντηση σε μια κατηγορία ή σε ένα επιχείρημα. Η ἀπόκρισις, λοιπόν, είναι η ενέργεια του να διαχωρίζεις, να αξιολογείς και να εκφέρεις μια κρίση ή μια απάντηση, η οποία έχει ως αποτέλεσμα μια σαφή θέση ή λύση.

Ετυμολογία

ἀπόκρισις ← ἀποκρίνομαι ← ἀπό + κρίνω
Η λέξη ἀπόκρισις προέρχεται από το ρήμα ἀποκρίνομαι, το οποίο είναι σύνθετο από το πρόθεμα ἀπό- και το ρήμα κρίνω. Η ρίζα κριν- είναι μια αρχαιοελληνική ρίζα που ανήκει στο αρχαιότερο στρώμα της γλώσσας και σημαίνει «διαχωρίζω, ξεχωρίζω, διακρίνω, κρίνω, αποφασίζω». Το πρόθεμα ἀπό- προσδίδει την έννοια της απομάκρυνσης, της επιστροφής ή της αντίδρασης, μετατρέποντας την απλή κρίση σε μια κρίση «προς απάντηση» ή «ως αποτέλεσμα».

Η οικογένεια του κρίνω είναι ιδιαίτερα παραγωγική στην ελληνική γλώσσα, δημιουργώντας λέξεις που σχετίζονται με τη διάκριση, την κρίση, την απόφαση και την απάντηση. Η ἀπόκρισις είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η προσθήκη προθεμάτων μεταβάλλει και εξειδικεύει τη σημασία της βασικής ρίζας, δίνοντας έμφαση στην ενέργεια της ανταπόκρισης ή της τελικής κρίσης μετά από μια διαδικασία διαχωρισμού.

Οι Κύριες Σημασίες

  1. Διαχωρισμός, αποχωρισμός — Η αρχική, κυριολεκτική σημασία της λέξης, που αναφέρεται σε μια φυσική ή εννοιολογική διάκριση. (Πλάτων, «Πολιτεία»)
  2. Απάντηση, ανταπόκριση — Η πιο κοινή σημασία, ειδικά σε διαλογικό πλαίσιο, ως η απάντηση σε μια ερώτηση ή πρόκληση. (Πλάτων, «Σοφιστής»)
  3. Απόφαση, κρίση — Η ενέργεια του να αποφασίζει κανείς ή το αποτέλεσμα μιας κρίσης, συχνά σε νομικό ή ηθικό πλαίσιο. (Αριστοτέλης, «Ρητορική»)
  4. Διάκριση, διάγνωση — Η ικανότητα ή η πράξη του να διακρίνει κανείς μεταξύ διαφορετικών πραγμάτων, ιδεών ή καταστάσεων. (Ιπποκράτης, ιατρική διάγνωση)
  5. Λύση, επίλυση — Η επίλυση ενός προβλήματος ή η κατάληξη μιας συζήτησης ή διαφωνίας.
  6. Απολογητική απάντηση — Στη ρητορική, η απάντηση σε μια κατηγορία ή σε ένα επιχείρημα, με σκοπό την υπεράσπιση.

Οικογένεια Λέξεων

κριν- (ρίζα του ρήματος κρίνω)

Η αρχαιοελληνική ρίζα κριν- είναι θεμελιώδης για την έννοια της διάκρισης, της επιλογής και της κρίσης. Από αυτή τη ρίζα προέρχονται λέξεις που περιγράφουν τόσο τη φυσική ενέργεια του διαχωρισμού όσο και την πνευματική διαδικασία της αξιολόγησης και της απόφασης. Το πρόθεμα ἀπό- στην ἀπόκρισις προσδίδει την ιδέα της ανταπόκρισης ή της τελικής κρίσης που προκύπτει από μια προηγούμενη κατάσταση ή ερώτηση, αναδεικνύοντας την ενεργητική και αντιδραστική φύση της λέξης. Κάθε μέλος αυτής της οικογένειας εξερευνά μια διαφορετική πτυχή της κεντρικής σημασίας του «κρίνω».

κρίνω ρήμα · λεξ. 980
Το βασικό ρήμα της οικογένειας, σημαίνει «διαχωρίζω, ξεχωρίζω, διακρίνω, κρίνω, αποφασίζω». Είναι η αρχική ενέργεια από την οποία προκύπτουν όλες οι άλλες έννοιες της κρίσης και της απόφασης. (Όμηρος, «Ιλιάς»)
κρίσις ἡ · ουσιαστικό · λεξ. 540
Η πράξη του κρίνειν, δηλαδή «διαχωρισμός, διάκριση, απόφαση, κρίση». Σημαντικός όρος στην ιατρική για το «κρίσιμο σημείο» μιας ασθένειας και στη φιλοσοφία για την τελική αξιολόγηση. (Θουκυδίδης, «Ιστορίαι»)
κριτής ὁ · ουσιαστικό · λεξ. 638
Αυτός που κρίνει, ο δικαστής, ο αξιολογητής. Το πρόσωπο που έχει την εξουσία ή την ικανότητα να εκφέρει κρίση ή απόφαση. (Πλάτων, «Νόμοι»)
ἀποκρίνομαι ρήμα · λεξ. 452
Το ρήμα από το οποίο παράγεται η ἀπόκρισις. Σημαίνει «απαντώ, ανταποκρίνομαι», δηλαδή δίνω μια κρίση ή απόφαση σε ένα ερώτημα ή μια κατάσταση. (Ηρόδοτος, «Ιστορίαι»)
διάκρισις ἡ · ουσιαστικό · λεξ. 575
Η πράξη του διακρίνειν, δηλαδή «διάκριση, διάγνωση, διαχωρισμός». Αναφέρεται στην ικανότητα να ξεχωρίζει κανείς λεπτές διαφορές ή να αξιολογεί σωστά. (Αριστοτέλης, «Περί Ψυχής»)
ὑπόκρισις ἡ · ουσιαστικό · λεξ. 1090
Αρχικά «υποκριτική τέχνη, μίμηση», αργότερα «προσποίηση, υποκρισία». Η κρίση που γίνεται «κάτω από» μια μάσκα ή έναν ρόλο, κρύβοντας την αληθινή πρόθεση. (Δημοσθένης, «Περί Στεφάνου»)
κριτήριον τό · ουσιαστικό · λεξ. 668
Το μέσο ή ο κανόνας με τον οποίο κρίνεται κάτι, το «κριτήριο». Ορίζει το πρότυπο για την αξιολόγηση ή τη διάκριση. (Σέξτος Εμπειρικός, «Προς Δογματικούς»)
ἀποκριτικός επίθετο · λεξ. 881
Αυτός που είναι ικανός να απαντά ή να αποφασίζει, αποφασιστικός. Περιγράφει την ιδιότητα του να δίνει κανείς μια σαφή και τεκμηριωμένη απάντηση. (Πλούταρχος, «Βίοι Παράλληλοι»)
ἔγκριτος επίθετο · λεξ. 708
Αυτός που έχει κριθεί και εγκριθεί, εκλεκτός, διακεκριμένος. Υποδηλώνει μια κρίση που οδηγεί σε επιλογή και αναγνώριση της αξίας. (Θουκυδίδης, «Ιστορίαι»)
κατάκρισις ἡ · ουσιαστικό · λεξ. 862
Η πράξη του κατακρίνειν, δηλαδή «καταδίκη, καταψήφιση». Μια κρίση που οδηγεί σε αρνητικό αποτέλεσμα ή τιμωρία. (Καινή Διαθήκη, «Προς Ρωμαίους»)

Η Φιλοσοφική Διαδρομή

Η πορεία της ἀπόκρισις αντικατοπτρίζει την εξέλιξη της ελληνικής σκέψης, από την απλή διάκριση στην πολυπλοκότητα του διαλόγου και της κρίσης.

ΠΡΟΚΛΑΣΙΚΗ ΕΠΟΧΗ
Αρχικές χρήσεις του «κρίνω»
Αν και η ἀπόκρισις δεν εμφανίζεται στον Όμηρο, η ρίζα «κρίνω» χρησιμοποιείται ήδη με την έννοια του «διαχωρίζω, επιλέγω, αποφασίζω», θέτοντας τις βάσεις για τις μεταγενέστερες σημασίες.
5ος ΑΙ. Π.Χ.
Σοφιστές και Διάλογος
Με την ανάπτυξη της ρητορικής και της διαλεκτικής, η ἀπόκρισις γίνεται βασικός όρος για την απάντηση σε ένα ερώτημα ή επιχείρημα, ειδικά στους Σοφιστές που δίδασκαν την τέχνη της πειθούς.
4ος ΑΙ. Π.Χ.
Πλάτων και Αριστοτέλης
Στον Πλάτωνα, η ἀπόκρισις είναι κεντρική στον Σωκρατικό διάλογο, ως η κρίσιμη απάντηση που οδηγεί στην αλήθεια. Ο Αριστοτέλης την χρησιμοποιεί τόσο στη λογική όσο και στη ρητορική, ως την απάντηση σε μια πρόταση ή κατηγορία.
ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΟΧΗ
Ρητορική και Νομική Χρήση
Η λέξη διατηρεί τη σημασία της απάντησης και της απόφασης, με αυξημένη χρήση σε νομικά κείμενα και ρητορικές πραγματείες, όπου η ακριβής διατύπωση της απάντησης είναι κρίσιμη.
ΚΟΙΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ
Ευρύτερη Χρήση
Στην Κοινή Ελληνική, η ἀπόκρισις χρησιμοποιείται ευρέως στην καθημερινή γλώσσα και στα κείμενα της Καινής Διαθήκης, κυρίως με την έννοια της απάντησης ή της ανταπόκρισης σε ένα ερώτημα ή μια κατάσταση.
ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΕΠΟΧΗ
Θεολογικές Αποκρίσεις
Στη βυζαντινή γραμματεία, η ἀπόκρισις συχνά αναφέρεται σε θεολογικές απαντήσεις σε ερωτήματα πίστης ή σε επίσημες αποφάσεις εκκλησιαστικών συνόδων.

Στα Αρχαία Κείμενα

Η σημασία της ἀπόκρισις αναδεικνύεται μέσα από χαρακτηριστικά χωρία της αρχαίας γραμματείας:

«καὶ οὐδεμίαν ἀπόκρισιν ἀπεκρίνατο αὐτῷ οὐδὲ πρὸς ἓν ῥῆμα.»
Και δεν του απάντησε ούτε μία λέξη.
Ευαγγέλιον κατά Ματθαίον 27:14
«τὸ γὰρ ἀποκρίνεσθαι πρὸς τὰς ἐρωτήσεις ἀπόκρισιν, τοῦτο ἔργον ἐστὶν τοῦ διαλεγόμενου.»
Γιατί το να απαντά κανείς στις ερωτήσεις με μια απάντηση, αυτό είναι έργο του διαλεγόμενου.
Πλάτων, «Σοφιστής» 217d
«ἔστι δὲ ἀπόκρισις μὲν ἡ πρὸς τὸ ἐρώτημα ἀντίφασις.»
Απάντηση είναι η αντίφαση προς την ερώτηση.
Αριστοτέλης, «Τοπικά» 159b

Λεξαριθμική Ανάλυση

Ο λεξάριθμος της λέξης ΑΠΟΚΡΙΣΙΣ είναι 691, από την πρόσθεση των τιμών των γραμμάτων:

Α = 1
Άλφα
Π = 80
Πι
Ο = 70
Όμικρον
Κ = 20
Κάππα
Ρ = 100
Ρο
Ι = 10
Ιώτα
Σ = 200
Σίγμα
Ι = 10
Ιώτα
Σ = 200
Σίγμα
= 691
Σύνολο
1 + 80 + 70 + 20 + 100 + 10 + 200 + 10 + 200 = 691

Το 691 είναι πρώτος αριθμός — αδιαίρετος, χαρακτηριστικό που οι Πυθαγόρειοι θεωρούσαν σημάδι καθαρής ουσίας.

Οι 18 Μέθοδοι

Η εφαρμογή των 18 παραδοσιακών μεθόδων λεξαριθμικής ανάλυσης στη λέξη ΑΠΟΚΡΙΣΙΣ:

ΜέθοδοςΑποτέλεσμαΣημασία
Συναρίθμηση691Πρώτος αριθμός
Αριθμολογία Δεκάδας76+9+1=16 → 1+6=7 — Ο αριθμός 7, σύμβολο πληρότητας, τελειότητας, σοφίας και πνευματικής ολοκλήρωσης. Η ἀπόκρισις ως ολοκληρωμένη κρίση.
Αριθμός Γραμμάτων99 γράμματα — Ο αριθμός 9, σύμβολο της ολοκλήρωσης, της σοφίας και της πνευματικής επίτευξης. Η ἀπόκρισις ως τελική κρίση.
Αθροιστική1/90/600Μονάδες 1 · Δεκάδες 90 · Εκατοντάδες 600
Περιττός/ΖυγόςΠεριττόςΑρσενική δύναμη
Αριστερό/Δεξί ΧέριΔεξίΘεϊκό πεδίο (≥100)
ΠηλίκονΣυγκριτική μέθοδος
ΝοταρικόνΑ-Π-Ο-Κ-Ρ-Ι-Σ-Ι-ΣἈλήθεια Πάντων Ὁδός Κρίσεως Ῥητορικῆς Ἱκανότης Σοφίας Ἱερᾶς Σκέψης (Μια ερμηνευτική προσέγγιση που συνδέει την ἀπόκρισις με την αλήθεια, την κρίση, τη ρητορική και τη σοφία).
Γραμματικές Ομάδες4Φ · 0Η · 5Α4 φωνήεντα (Α, Ο, Ι, Ι) και 5 σύμφωνα (Π, Κ, Ρ, Σ, Σ). Η αναλογία φωνηέντων-συμφώνων υποδηλώνει μια ισορροπία μεταξύ της ροής του λόγου και της δομής της σκέψης.
ΠαλινδρομικάΌχι
ΟνοματομαντείαΣυγκριτική
Σφαίρα ΔημοκρίτουΜαντική με σεληνιακή ημέρα
Ζωδιακή ΙσοψηφίαΔίας ♃ / Σκορπιός ♏691 mod 7 = 5 · 691 mod 12 = 7

Ισόψηφες Λέξεις (691)

Λέξεις από το λεξικό Liddell-Scott-Jones με τον ίδιο λεξάριθμο (691) αλλά διαφορετική ρίζα, προσφέροντας μια ματιά στην αριθμητική αρμονία της ελληνικής γλώσσας:

αἴθουσα
Η «αίθουσα», ένας μεγάλος χώρος, συχνά φωτεινός. Η αριθμητική της σύνδεση με την ἀπόκρισις μπορεί να υποδηλώνει τον «ανοιχτό χώρο» όπου λαμβάνει χώρα η κρίση ή η απάντηση.
ἱστορία
Η «ιστορία», η έρευνα, η γνώση, η αφήγηση γεγονότων. Η σύνδεση με την ἀπόκρισις μπορεί να υπογραμμίζει ότι κάθε απάντηση ή κρίση βασίζεται σε μια συλλογή και αξιολόγηση πληροφοριών, όπως ακριβώς και η ιστορική έρευνα.
λογιότης
Η «λογιότης», η πολυμάθεια, η ευρυμάθεια, η σοφία. Η ισοψηφία αυτή ενισχύει την ιδέα ότι η ἀπόκρισις δεν είναι τυχαία, αλλά προϊόν λογικής σκέψης και γνώσης.
πατρίς
Η «πατρίδα», η γενέτειρα γη. Η σύνδεση αυτή μπορεί να παραπέμπει στην ιδέα ότι η κρίση και η απάντηση είναι θεμελιώδεις για την ταυτότητα και τη συνοχή μιας κοινότητας ή ενός ατόμου, όπως η πατρίδα για την ύπαρξη.
πρόκρανος
Το «πρόκρανον», το μπροστινό μέρος του κράνους. Μια ενδιαφέρουσα σύνδεση που μπορεί να συμβολίζει την «πρόσοψη» της κρίσης, την πρώτη όψη ή την προστατευτική πλευρά της απάντησης.
σπάσις
Η «σπάσις», το τράβηγμα, ο σπασμός. Η αριθμητική αυτή σύνδεση μπορεί να υποδηλώνει την ένταση ή την «έλξη» που απαιτείται για να εκφραστεί μια κρίση ή μια απάντηση, ή ακόμα και την «απόσπαση» από μια κατάσταση για να δοθεί μια κρίση.

Στο λεξικό LSJ υπάρχουν συνολικά 86 λέξεις με λεξάριθμο 691. Για τον πλήρη κατάλογο και AI σημασιολογικό φιλτράρισμα, δες το διαδραστικό εργαλείο.

Πηγές & Βιβλιογραφία

  • Liddell, H. G., Scott, R., Jones, H. S.A Greek-English Lexicon, 9η έκδοση, με αναθεωρήσεις (Oxford: Clarendon Press, 1940).
  • ΠλάτωνΣοφιστής, Πολιτεία.
  • ΑριστοτέληςΤοπικά, Ρητορική.
  • ΘουκυδίδηςΙστορίαι.
  • Καινή ΔιαθήκηΕυαγγέλιον κατά Ματθαίον, Προς Ρωμαίους.
  • Smyth, H. W.Greek Grammar (Cambridge, MA: Harvard University Press, 1956).
Εξερεύνησε τη λέξη στο διαδραστικό εργαλείο
AI φιλτράρισμα ισόψηφων + όλες οι μέθοδοι ενεργές
ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ →
← Όλες οι λέξεις
Αναφορά Σφάλματος
Συνεχίστε δωρεάν
Για να συνεχίσετε την έρευνα, ολοκληρώστε τη δωρεάν εγγραφή.
ΔΩΡΕΑΝ ΕΓΓΡΑΦΗ