ΑΠΟΜΙΜΗΜΑ

Ορισμός

Κατά το Λεξικό Liddell-Scott-Jones, το ἀπομίμημα (το) σημαίνει «απομίμηση, αντίγραφο, μίμηση». Προέρχεται από το ρήμα ἀπομιμέομαι, το οποίο σημαίνει «μιμούμαι, αντιγράφω». Η λέξη αυτή είναι κεντρική στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία, ειδικά στον Πλάτωνα, όπου χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη σχέση μεταξύ των αισθητών αντικειμένων και των νοητών Ιδεών.

Στο πλατωνικό σύστημα, τα πράγματα που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας είναι «ἀπομιμήματα» των αιώνιων και τέλειων Ιδεών ή Μορφών. Για παράδειγμα, ένα συγκεκριμένο άλογο είναι ένα ἀπομίμημα της Ιδέας του Αλόγου. Αυτή η σχέση υποδηλώνει μια ιεραρχία, όπου το ἀπομίμημα είναι πάντα κατώτερο σε πραγματικότητα και τελειότητα από το πρωτότυπο. Ο Πλάτων χρησιμοποιεί την έννοια αυτή για να εξηγήσει την ατελή φύση του υλικού κόσμου σε σχέση με τον κόσμο των Ιδεών.

Η έννοια του ἀπομιμήματος δεν περιορίζεται μόνο στη μεταφυσική. Επεκτείνεται και στην τέχνη, όπου ο καλλιτέχνης δημιουργεί ένα ἀπομίμημα της φύσης ή της πραγματικότητας, το οποίο με τη σειρά του είναι ήδη ένα ἀπομίμημα των Ιδεών. Έτσι, η τέχνη, για τον Πλάτωνα, είναι «μίμησις μιμήσεως», μια απομίμηση της απομίμησης, και ως εκ τούτου απέχει τρία βήματα από την αλήθεια. Αυτή η κριτική της τέχνης ως απομίμησης είναι ένα από τα πιο γνωστά σημεία της πλατωνικής αισθητικής.

Η λέξη διατηρεί τη βασική της σημασία της αναπαραγωγής ή αντιγραφής, αλλά η φιλοσοφική της φόρτιση την καθιστά ένα ισχυρό εργαλείο για την κατανόηση της σχέσης μεταξύ πρωτοτύπου και αντιγράφου, πραγματικότητας και εμφάνισης, και της ιεραρχίας της ύπαρξης.

Οι Κύριες Σημασίες

1. Αντίγραφο, απομίμηση — Η πιο βασική σημασία, το αποτέλεσμα της πράξης της μίμησης.
2. Εικόνα, ομοίωμα — Κάτι που μοιάζει με κάτι άλλο, μια αναπαράσταση.
3. Μοντέλο, πρότυπο (σπάνια) — Σε ορισμένα πλαίσια, μπορεί να αναφέρεται σε κάτι που πρέπει να αντιγραφεί.
4. Φιλοσοφική έννοια (Πλάτων) — Τα αισθητά πράγματα ως κατώτερες αναπαραστάσεις των αιώνιων Ιδεών.
5. Καλλιτεχνική αναπαράσταση — Ένα έργο τέχνης ως μίμηση της φύσης ή της πραγματικότητας.
6. Μίμηση συμπεριφοράς — Η αντιγραφή πράξεων ή τρόπων άλλων.

Οικογένεια Λέξεων

μιμ- (ρίζα του ρήματος μιμέομαι, σημαίνει «ομοιάζω, αντιγράφω»)

Η ρίζα μιμ- αποτελεί τον πυρήνα μιας οικογένειας λέξεων που περιστρέφονται γύρω από την έννοια της ομοίωσης, της αναπαράστασης και της αντιγραφής. Προερχόμενη από το αρχαιότερο στρώμα της ελληνικής γλώσσας, η ρίζα αυτή εκφράζει την ιδέα του «γίνομαι σαν» ή «δημιουργώ κάτι που μοιάζει με». Από αυτή τη βασική σημασία αναπτύσσονται έννοιες που αφορούν την τέχνη, τη φιλοσοφία και την καθημερινή συμπεριφορά, περιγράφοντας τόσο την πράξη όσο και το αποτέλεσμα της μίμησης. Κάθε μέλος της οικογένειας φωτίζει μια διαφορετική πτυχή αυτής της θεμελιώδους ανθρώπινης τάσης.

Στα Αρχαία Κείμενα

Η πλατωνική χρήση του ἀπομιμήματος είναι η πιο εμβληματική, καθορίζοντας τη φιλοσοφική του πορεία.

Οι 18 Μέθοδοι

Η εφαρμογή των 18 παραδοσιακών μεθόδων λεξαριθμικής ανάλυσης στη λέξη ΑΠΟΜΙΜΗΜΑ:

Πηγές & Βιβλιογραφία

• Liddell, H. G., Scott, R., Jones, H. S. — A Greek-English Lexicon. Oxford: Clarendon Press, 1940.
• Πλάτων — Πολιτεία. Επιμέλεια John Burnet, Oxford Classical Texts. Oxford: Clarendon Press, 1903.
• Πλάτων — Τίμαιος. Επιμέλεια John Burnet, Oxford Classical Texts. Oxford: Clarendon Press, 1903.
• Αριστοτέλης — Ποιητική. Επιμέλεια Rudolf Kassel, Oxford Classical Texts. Oxford: Clarendon Press, 1965.
• Jaeger, Werner — Paideia: The Ideals of Greek Culture. Τόμος II: In Search of the Divine Centre. Μετάφραση Gilbert Highet. Oxford University Press, 1943.
• Else, Gerald F. — Aristotle's Poetics: The Argument. Cambridge, MA: Harvard University Press, 1957.