ΔΙΩΓΜΟΣ

Ορισμός

Κατά το Λεξικό Liddell-Scott-Jones, ο διωγμός (από το ρήμα διώκω) σημαίνει αρχικά «καταδίωξη, κυνηγητό» — είτε κυριολεκτικό, όπως το κυνήγι θηραμάτων, είτε μεταφορικό, όπως η επιδίωξη ενός στόχου. Στην κλασική ελληνική γραμματεία, μπορεί να αναφέρεται και σε νομική δίωξη ή μήνυση, υποδηλώνοντας μια επίσημη διαδικασία εναντίον κάποιου.

Η σημασία της λέξης εξελίσσεται σημαντικά στην ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο, ιδιαίτερα στην Κοινή Ελληνική των Εβδομήκοντα και της Καινής Διαθήκης. Εδώ, ο διωγμός αποκτά μια έντονα θρησκευτική και ηθική διάσταση, περιγράφοντας την εχθρική μεταχείριση, τις διώξεις και τις δοκιμασίες που υφίστανται οι δίκαιοι ή οι πιστοί λόγω της πίστης τους. Δεν είναι πλέον απλώς μια καταδίωξη, αλλά μια συστηματική προσπάθεια να βλάψουν, να εκφοβίσουν ή να εξοντώσουν όσους ακολουθούν μια συγκεκριμένη θρησκευτική οδό.

Στο πλαίσιο του Χριστιανισμού, ο διωγμός δεν είναι μόνο μια εξωτερική απειλή, αλλά και ένα σημάδι αυθεντικότητας της πίστης, όπως μαρτυρείται από τα λόγια του Ιησού («Μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης» — Ματθ. 5:10) και τις εμπειρίες των Αποστόλων. Η λέξη συνδέεται άρρηκτα με την ιστορία της πρώτης Εκκλησίας και τους μάρτυρες, καθιστώντας την έναν θεμελιώδη όρο της χριστιανικής θεολογίας και ιστορίας.

Οι Κύριες Σημασίες

1. Καταδίωξη, κυνήγι — Η κυριολεκτική έννοια της καταδίωξης ζώων ή ανθρώπων, όπως στον πόλεμο ή στο κυνήγι.
2. Επιδίωξη, προσπάθεια επίτευξης — Η μεταφορική έννοια της επιδίωξης ενός στόχου, μιας φιλοδοξίας ή ενός σκοπού.
3. Νομική δίωξη, μήνυση — Η επίσημη διαδικασία άσκησης κατηγορίας ή μήνυσης εναντίον κάποιου στο δικαστήριο.
4. Εχθρική μεταχείριση, θρησκευτική δίωξη — Η συστηματική και εχθρική μεταχείριση ατόμων ή ομάδων λόγω των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων ή της κοινωνικής τους θέσης.
5. Δοκιμασία, θλίψη — Οι δυσκολίες και οι θλίψεις που υφίσταται κάποιος, συχνά ως συνέπεια της πίστης ή των πράξεών του.
6. Εκδίωξη, εξορία — Η πράξη της απομάκρυνσης ή της εξορίας κάποιου από έναν τόπο ή μια κοινότητα.

Οικογένεια Λέξεων

διωκ- (ρίζα του ρήματος διώκω, σημαίνει «καταδιώκω, επιδιώκω»)

Η ρίζα διωκ- αποτελεί τον πυρήνα μιας οικογένειας λέξεων που περιστρέφονται γύρω από την έννοια της κίνησης προς τα εμπρός με συγκεκριμένο σκοπό: την καταδίωξη, την επιδίωξη ή την απομάκρυνση. Αυτή η αρχαιοελληνική ρίζα, που ανήκει στο αρχαιότερο στρώμα της γλώσσας, έχει παραγάγει πλήθος παράγωγων και σύνθετων λέξεων, οι οποίες καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα σημασιών, από το κυριολεκτικό κυνήγι μέχρι τη νομική και θρησκευτική δίωξη. Κάθε μέλος της οικογένειας αναπτύσσει μια συγκεκριμένη πτυχή αυτής της θεμελιώδους έννοια της επίμονης κίνησης ή δράσης.

Στα Αρχαία Κείμενα

Τρία από τα πιο σημαντικά χωρία της Καινής Διαθήκης που αναδεικνύουν τη θεολογική σημασία του διωγμού:

Οι 18 Μέθοδοι

Η εφαρμογή των 18 παραδοσιακών μεθόδων λεξαριθμικής ανάλυσης στη λέξη ΔΙΩΓΜΟΣ:

Πηγές & Βιβλιογραφία

• Liddell, H. G., Scott, R., Jones, H. S. — A Greek-English Lexicon. Clarendon Press, Oxford, 9th ed., 1940.
• Bauer, W., Arndt, W. F., Gingrich, F. W., Danker, F. W. — A Greek-English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature. University of Chicago Press, 3rd ed., 2000.
• Thucydides — Historiae.
• Xenophon — Cyropaedia.
• Septuaginta — Vetus Testamentum Graecum.
• Novum Testamentum Graece — Nestle-Aland, 28th ed.
• Eusebius of Caesarea — Historia Ecclesiastica.
• Tertullian — Apologeticus.