ΕΚΛΟΓΗ

Ορισμός

Κατά το Λεξικό Liddell-Scott-Jones, η «ἐκλογή» σημαίνει αρχικά «η πράξη του να διαλέγεις, να επιλέγεις, να ξεχωρίζεις». Περιγράφει την επιλογή ανθρώπων για ένα αξίωμα, στρατιωτών για μια αποστολή, ή αντικειμένων για έναν συγκεκριμένο σκοπό. Η λέξη υποδηλώνει μια συνειδητή και σκόπιμη πράξη διάκρισης και προτίμησης από ένα σύνολο δυνατοτήτων.

Στην κλασική ελληνική γραμματεία, η ἐκλογή χρησιμοποιείται ευρέως σε πολιτικό και στρατιωτικό πλαίσιο, αναφερόμενη στην εκλογή αρχόντων ή στην επιλογή του καλύτερου δυνατού σχεδίου. Στη φιλοσοφία, μπορεί να υποδηλώνει τη διανοητική διαδικασία της επιλογής μεταξύ εναλλακτικών, όπως στην ηθική επιλογή του ορθού δρόμου.

Ωστόσο, η λέξη αποκτά τη βαθύτερη θεολογική της διάσταση στη μετάφραση των Εβδομήκοντα (Ο') της Παλαιάς Διαθήκης, όπου χρησιμοποιείται για να αποδώσει την έννοια της θείας εκλογής του Ισραήλ ως «περιούσιου λαού». Στην Καινή Διαθήκη, και ιδίως στα γραπτά του Αποστόλου Παύλου, η ἐκλογή γίνεται κεντρικός όρος για την κυρίαρχη επιλογή του Θεού να σώσει και να καλέσει τους πιστούς, ανεξάρτητα από τα ανθρώπινα έργα, υπογραμμίζοντας τη χάρη και το αμετάκλητο της θείας βούλησης.

Οι Κύριες Σημασίες

1. Η πράξη της επιλογής, της διάκρισης — Η γενική σημασία της επιλογής ενός ή περισσοτέρων από ένα σύνολο.
2. Επιλογή για αξίωμα ή υπηρεσία — Η ανάδειξη προσώπων σε δημόσιες θέσεις ή για στρατιωτικές αποστολές. (Ξενοφών, Κύρου Παιδεία)
3. Διαλογή, συλλογή — Η πράξη του να ξεχωρίζεις ή να συγκεντρώνεις πράγματα.
4. Προτίμηση, προαίρεση — Η προτίμηση ενός πράγματος ή προσώπου έναντι άλλων, η ελεύθερη βούληση.
5. Θεία εκλογή, πρόγνωση — Η κυρίαρχη και αμετάκλητη επιλογή του Θεού να καλέσει και να σώσει. (Παλαιά Διαθήκη, Καινή Διαθήκη)
6. Το εκλεγμένο σώμα, οι εκλεκτοί — Η ομάδα ή ο λαός που έχει επιλεγεί από τον Θεό.
7. Διάκριση, κρίση — Η ικανότητα να ξεχωρίζεις το καλό από το κακό, το σωστό από το λάθος.

Οικογένεια Λέξεων

λέγ- (ρίζα του ρήματος λέγω, σημαίνει «συλλέγω, διαλέγω, λέγω»)

Η αρχαιοελληνική ρίζα λέγ- είναι θεμελιώδης για ένα ευρύ φάσμα εννοιών, κυρίως αυτές της συλλογής, της επιλογής και της ομιλίας. Αυτή η διπλή σημασιολογική εμβέλεια —από την πράξη της συγκέντρωσης και της διάκρισης έως την έκφραση μέσω του λόγου— έχει γεννήσει μια πλούσια οικογένεια λέξεων. Η ἐκλογή προέρχεται από την πτυχή της ρίζας που αφορά την επιλογή και τη διάκριση από ένα σύνολο, ενώ άλλες λέξεις αναπτύσσουν την πτυχή της ομιλίας και της λογικής. Κάθε μέλος της οικογένειας φωτίζει μια διαφορετική πτυχή αυτής της πολυσχιδούς ρίζας, από την ενέργεια του ρήματος μέχρι την ιδιότητα του επιθέτου.

Στα Αρχαία Κείμενα

Τρία σημαντικά χωρία αναδεικνύουν την εξέλιξη της σημασίας της ἐκλογῆς, από την κοσμική επιλογή στην κλασική εποχή έως την κεντρική θεολογική έννοια της θείας πρόγνωσης.

Οι 18 Μέθοδοι

Η εφαρμογή των 18 παραδοσιακών μεθόδων λεξαριθμικής ανάλυσης στη λέξη ΕΚΛΟΓΗ:

Πηγές & Βιβλιογραφία

• Liddell, H. G., Scott, R., Jones, H. S. — A Greek-English Lexicon. Oxford: Clarendon Press, 1940.
• Bauer, W., Arndt, W. F., Gingrich, F. W., Danker, F. W. — A Greek-English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature. 3rd ed. Chicago: University of Chicago Press, 2000.
• Lampe, G. W. H. — A Patristic Greek Lexicon. Oxford: Clarendon Press, 1961.
• Kittel, G., Friedrich, G. (eds.) — Theological Dictionary of the New Testament. Grand Rapids: Eerdmans, 1964-1976.
• Thucydides — History of the Peloponnesian War. Edited by H. S. Jones and J. E. Powell. Oxford: Clarendon Press, 1942.
• Plato — Republic. Edited by J. Burnet. Oxford: Clarendon Press, 1903.
• Septuaginta — Vetus Testamentum Graecum Auctoritate Academiae Scientiarum Gottingensis editum. Göttingen: Vandenhoeck & Ruprecht, 1931-.
• Nestle-Aland — Novum Testamentum Graece. 28th ed. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 2012.