ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΙΣ

Ορισμός

Κατά το Λεξικό Liddell-Scott-Jones, η αρχική σημασία της περιποίησης είναι «φροντίδα, επιμέλεια, διατήρηση», καθώς και «απόκτηση, κέρδος». Στην κλασική ελληνική, η λέξη χρησιμοποιείται για να περιγράψει την επιμελή φροντίδα για κάτι, όπως η περιποίηση του σώματος, της γης, ή η διατήρηση της υγείας. Εμφανίζεται σε συγγραφείς όπως ο Ξενοφών και ο Θουκυδίδης, όπου υποδηλώνει την προσεκτική διαχείριση και τη διαφύλαξη.

Η σημασία της λέξης εξελίσσεται σημαντικά στη μετάφραση των Εβδομήκοντα (Ο'), όπου χρησιμοποιείται για να αποδώσει εβραϊκούς όρους που αναφέρονται στον «περιούσιο λαό» του Θεού (לְסְגֻלָּה, segullah), δηλαδή τον λαό που ο Θεός έχει επιλέξει και αποκτήσει ως δική Του ιδιοκτησία. Αυτή η θεολογική χρήση τονίζει την αποκλειστική σχέση και την ιδιαίτερη μέριμνα του Θεού για τον λαό Του, όπως φαίνεται στην Έξοδο 19:5 και στο Δευτερονόμιο 7:6.

Στην Καινή Διαθήκη, η περιποίησις διατηρεί και ενισχύει αυτή τη θεολογική διάσταση. Στην Επιστολή προς Εφεσίους 1:14, αναφέρεται στην «ἀπολύτρωσιν τῆς περιποιήσεως», υποδηλώνοντας την πλήρη απελευθέρωση και την τελική απόκτηση των πιστών από τον Θεό ως δική Του κληρονομιά. Η Α' Πέτρου 2:9 την χρησιμοποιεί εμφατικά για να περιγράψει τους χριστιανούς ως «λαὸς εἰς περιποίησιν», δηλαδή έναν λαό που ανήκει αποκλειστικά στον Θεό, τον οποίο έχει αποκτήσει και διατηρεί με ιδιαίτερη φροντίδα και αγάπη.

Οι Κύριες Σημασίες

1. Φροντίδα, επιμέλεια, περιποίηση — Η γενική έννοια της προσεκτικής φροντίδας ή της επιμέλειας για κάτι ή κάποιον.
2. Διατήρηση, συντήρηση — Η πράξη της διαφύλαξης ή της διατήρησης κάτι σε καλή κατάσταση, όπως η διατήρηση της υγείας.
3. Απόκτηση, κέρδος — Η ενέργεια της απόκτησης ή της εξασφάλισης κάτι για τον εαυτό του, συχνά με την έννοια του οφέλους ή του κέρδους.
4. Ιδιοκτησία, περιουσία — Αυτό που έχει αποκτηθεί και ανήκει σε κάποιον, η ιδιοκτησία ή η περιουσία.
5. Ο λαός του Θεού ως ιδιοκτησία Του (Ο') — Στη μετάφραση των Εβδομήκοντα, χρησιμοποιείται για να περιγράψει τον Ισραήλ ως τον «περιούσιο λαό» του Θεού, τον οποίο έχει επιλέξει και αποκτήσει ως δική Του ιδιοκτησία.
6. Η κληρονομιά των πιστών (Κ.Δ.) — Στην Καινή Διαθήκη, αναφέρεται στην κληρονομιά των πιστών, η οποία είναι η «περιποίηση» του Θεού, δηλαδή η πλήρης απόκτηση και απελευθέρωσή τους από Αυτόν.
7. Οι πιστοί ως λαός που ανήκει στον Θεό (Κ.Δ.) — Η πιο εμφατική θεολογική χρήση, όπου οι χριστιανοί χαρακτηρίζονται ως «λαὸς εἰς περιποίησιν», δηλαδή ένας λαός που ανήκει αποκλειστικά στον Θεό, τον οποίο έχει αποκτήσει και διατηρεί με ιδιαίτερη μέριμνα.

Οικογένεια Λέξεων

ποιέω (κάνω, φτιάχνω) με την πρόθεση περι-

Η ρίζα ποιέω είναι μία από τις πιο παραγωγικές ρίζες της αρχαίας ελληνικής, σημαίνοντας «κάνω, φτιάχνω, δημιουργώ». Με την προσθήκη της πρόθεσης περι- (γύρω, περί), η σημασία μετατοπίζεται στην ενέργεια που εκτελείται «γύρω από» κάτι, δηλαδή τη φροντίδα, τη διατήρηση, την απόκτηση για τον εαυτό του. Αυτή η σύνθεση δημιουργεί λέξεις που εκφράζουν την επιμέλεια και την ιδιοποίηση, φτάνοντας στη θεολογική έννοια του «περιούσιου λαού» που ο Θεός έχει αποκτήσει και διατηρεί με ιδιαίτερη μέριμνα.

Στα Αρχαία Κείμενα

Τρία σημαντικά χωρία από την Καινή Διαθήκη που αναδεικνύουν τη θεολογική σημασία της περιποίησης:

Οι 18 Μέθοδοι

Η εφαρμογή των 18 παραδοσιακών μεθόδων λεξαριθμικής ανάλυσης στη λέξη ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΙΣ:

Πηγές & Βιβλιογραφία

• Liddell, H. G., Scott, R., Jones, H. S. — A Greek-English Lexicon. Oxford: Clarendon Press, 1940.
• Bauer, W., Arndt, W. F., Gingrich, F. W., Danker, F. W. — A Greek-English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature. 3rd ed. Chicago: University of Chicago Press, 2000.
• Nestle-Aland. — Novum Testamentum Graece. 28th ed. Deutsche Bibelgesellschaft, 2012.
• Rahlfs, A., Hanhart, R. — Septuaginta. 2nd ed. Deutsche Bibelgesellschaft, 2006.
• Kittel, G., Friedrich, G. (eds.) — Theological Dictionary of the New Testament. Grand Rapids: Eerdmans, 1964-1976.
• Xenophon. — Cyropaedia.
• Plato. — Republic.
• Thucydides. — History of the Peloponnesian War.